Strona główna

Podłoża i dodatki

w uprawie roślin owadożernych


Torf

Torf to naturalny produkt powstały z rozkładu mchu torfowca (Sphagnum) i jest głównym składnikiem podłoża dla roślin owadożernych. W uprawie stosujemy torf wysoki, sphagnowy, kwaśny (pH 3-4,5). Torf nie może mieć żadnych nawozów mineralnych! Dobry torf powinien być słabo rozłożony, mieć luźną, włóknistą strukturę i brązowy kolor.

Czysty torf ma bardzo wysoką pojemność wodną, dzięki czemu podłoże przez długi czas pozostaje mokre. Nie wolno go jednak zbyt mocno przesuszać, gdyż wtedy się zbryli i ciężko jest ponownie nasączyć je wodą. Torf najczęściej stosuje się z innymi dodatkami, poprawiającymi drenaż i napowietrzenie podłoża oraz zapobiegającymi zbijaniu się.

Do uprawy nie używamy torfu odkwaszonego, ani żadnych gotowych mieszanek czy podłoży typu "ziemia torfowa", "podłoże dla roślin kwasolubnych", "podłoże dla iglaków"! Takie mieszanki zawierają w sobie nawozy mineralne, które mogą zaszkodzić roślinom owadożernym.

Mech torfowiec (Sphagnum)

Mech torfowiec (sphagnum) doskonałe sprawdza się u roślin, które wymagają bardziej przepuszczalnego i luźnego podłoża. Torfowiec bardzo dobrze chłonie wodę i utrzymuje optymalną wilgotność podłoża, nie dopuszczając jednocześnie do przelania rośliny. Najczęściej stosuje się go w dwóch postaciach:
  • torfowiec żywy, zielony - stosowany głównie przy uprawie w terrarium, gdyż dobrze rośnie w podwyższonej wilgotności. Sadzi się w nim wyższe rośliny (dzbaneczniki, heliamfory), których mech nie zarośnie i nie pozbawi dostępu światła.
  • torfowiec suszony, określany też jako LFS (long fiber sphagnum) - właściwościami zasadniczno nie różni się od żywego, jednak nie rośnie. Można go zatem stosować do mniejszych roślin (np. pływaczy) lub do ukorzeniania sadzonek. W sprzedaży dostępny jest zwykle mech nowozelandzki lub chilijski, w postaci sprasowanych kostek. Po namoczeniu w wodzie jest gotowy do użycia.
Uwaga: wszystkie gatunki torfowców w Polsce są pod ochroną!

N. albomarginata
Nepenthes albomarginata posadzony w żywym torfowcu. Torfowiec
Suszony torfowiec.

Keramzyt

Keramzyt to lekki, porowaty materiał, o ciemnoszarej lub brązowej barwie, w postaci kulek o różnej wielkości (frakcji). Jest produkowany z łatwo pęczniejących glin ilastych, poddanych obróbce termicznej.

Drobny keramzyt używany jest jako składnik podłoża, który spulchnia i napowietrza glebę. Grubszy keramzyt możemy stosować jako składnik podłoża lub do podwyższenia wilgotności w paludarium. Wysypujemy jedną lub dwie warstwy do kuwety lub na dno zbiornika i zalewamy częściowo (od 1/3 do połowy) wodą. Keramzyt w pewnym stopniu chłonie wodę i dzięki porowatej strukturze zwiększa powierzchnię parowania. Ważne, żeby nie zalewać keramzytu całkowicie. Ma on jedynie podsiąkać i odparowywać wodę jak największą swoją powierzchnią. Niektóre odmiany keramzytu mogą nieznacznie podnieść pH wody.

Keramzyt
Keramzyt o frakcji 2-4 mm. Keramzyt
Keramzyt o frakcji 5-8 mm. Keramzyt
Keramzyt o frakcji 10-20 mm. Keramzyt
Keramzyt zalany wodą.

Perlit (agroperlit)

Perlit to lekki, porowaty materiał, barwy białej do szarej, w postaci granulek o nieregularnej powierzchni i strukturze gąbki mineralnej. Jest produktem pochodzenia mineralnego, wytwarzanym ze zmielonych wulkanicznych glinokrzemianów poddanych prażeniu w temperaturze około 1000°C. Zapewnia dobry drenaż, napowietrza i spulchnia glebę oraz czyni ją lżejszą. Przyczynia się też do szybszego wzrostu korzeni ułatwiając im oddychanie. W pewnym stopniu magazynuje też wodę. Jest chemicznie obojętny i ma pH około 7,0.

Do uprawy używamy tzw. agroperlitu, czyli perlitu o największej frakcji, określanym czasem jako perlit klasy EP 200. Perlit budowlany o klasach 100, 150 czy 180 jest dużo drobniejszy. Agroperlit występuje najczęściej w dwóch odmianach: 0-6 mm (drobniejszy) i 3-6 mm (grubszy).

Agroperlit
Agroperlit o frakcji 3-6 mm. Agroperlit
Struktura agroperlitu.

Wermikulit

Wermikulit to lekki, biało-brązowy, błyszczący granulat, o unikalnej harmonijkowej budowie. Jest materiałem krzemianowym zaliczanym do grupy mik (łyszczyków). Poddany obróbce termicznej oddaje wodę zgromadzoną między płytkami i przyjmuje spęczniałą formę. Cechuje go wysoka pojemność wodna, dzięki czemu doskonale utrzymuje wilgotność w podłożu. Z czasem jednak może przekształcić się w "błoto" i trzeba go wymienić. Używany jest czasem jako składnik podłoża dla tłustoszy. Ma pH neutralne do lekko zasadowego (ok. 6,0-9,0).

Wermikulit
Wermikulit o frakcji 2-3 mm. Wermikulit
Struktura wermikulitu.

Piasek

Gruboziarnisty kwarcowy piasek lub drobny żwirek (o frakcji 0,5-2 mm) to najczęściej stosowany składnik. Zapobiega zbrylaniu i zbijaniu się gleby oraz poprawia jej drenaż i stabilność.

Piasek nie może być zbyt drobny (np. plażowy), bo tylko dociąży i zbije dodatkowo podłoże zamiast je spulchnić. Powinien być też płukany i czysty. Jeśli mamy piasek lub żwirek innego pochodzenia niż akwarystyczny, warto go kilkukrotnie wypłukać przed użyciem. Do pierwszych płukań dla oszczędności można użyć zwykłej wody, do ostatnich używamy już wody demineralizowanej lub destylowanej. Piasek można także wyprażyć w piekarniku w temperaturze 150-200°C lub przelać wrzątkiem.

Piasek
Piasek kwarcowy o frakcji 0,8-2 mm.

Pumeks

Pumeks to naturalna wulkaniczna skała magmowa, utworzona ze spienionej lawy, która krzepnąc tworzy jasnobrązowy, lekki, porowaty materiał pozbawiony organicznych zanieczyszczeń. Dostępna jest w postaci nieregularnych granulek. Dzięki wysokiej porowatości wchłania dość duże ilości wody, napowietrza glebę i zapewnia korzeniom dostęp do tlenu. Posiada podobne właściwości jak perlit, jednak jest od niego dużo cięższy, dzięki czemu może być przydatny w przypadku roślin rosnących w małych, niestabilnych doniczkach. Waga ok. 0,65-0,85g/cm3, po nasyceniu wodą ok. 0,95-1,1 g/cm3, wchłanianie wody ok. 30-80%, współczynnik pH: 7,0-8,5 (neutralny).

Pumeks
Pumeks o frakcji 2-4 mm.

Lawa

Materiał o podobnych właściwościach do pumeksu, lecz chłonący mniej wody. Nadaje się jako dodatek dla roślin wymagających szybciej przesychającego, przepuszczalnego podłoża z mniejszym zapasem wody (np. tłustosze). Waga ok. 0,9-1,25 g/cm3, po nasyceniu wodą ok. 1,2-1,4 g/cm3, wchłanianie wody ok. 10-20%, współczynnik pH: 7,0-8,0 (neutralny).

Pumeks
Lawa o frakcji 2-4 mm.

Włókno kokosowe

Produkt organiczny, wytwarzany podczas przerobu skorup orzechów palm kokosowych. Posiada znaczną pojemność wodną i dużą porowatość. W przeciwieństwie do torfu nie "osiada", ma doskonałe właściwości powietrzno-wodne i łatwiej niż torf ponownie nasiąka wodą. W sprzedaży występuje w postaci sprasowanych kostek, które należy wstępnie namoczyć w wodzie. Ma neutralne pH (6,0-6,5), dlatego nie nadaje się do roślin wymagających bardzo kwaśnego podłoża, ale może z powodzeniem służyć za składnik podłoża dla dzbaneczników.

Gąbka, styropian i inne

W uprawie zwłaszcza dzbaneczników, używa się także zwykłej gąbki pociętej w kawałki wielkości ok. 1 cm oraz drobno pokruszonego styropianu. Oba materiały bardzo dobrze spulchniają i napowietrzają podłoże, nie dopuszczając do jego zbijania. Dodatkowo gąbka dobrze magazynuje wodę. Można także stosować domieszki włókna kokosowego lub węgla drzewnego.

Podłoże dla dzbaneczników
Przykład gotowego podłoża dla dzbaneczników
(torf + suszony torfowiec + gąbka + styropian).

Podłoże dla tłustoszy
Podłoże dla tłustoszy
Przykład gotowego podłoża dla tłustoszy z przewagą składników mineralnych
(perlit, wermikulit, lawa, piasek, pumeks, keramzyt z niewielką ilością torfu)

 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock