Strona główna

Drosera hamiltonii

(rosiczka Hamiltona)


Charakterystyka

  • Opisana: 1903 r. - Cecil Rollo Payton Andrews {C.R.P.Andrews}
  • Grupa: rosiczka tropikalna
  • Występowanie: południowo-zachodnia Australia, w pasie między miastami Albany i Augusta (LFR 135). Na tym samym obszarze występuje m.in. cefalotus bukłakowaty (Cephalotus follicularis).
  • Środowisko: bagna i obszary podmokłe, tereny otwarte jak i zacienione, wśród turzyc, traw i krzewów. Klimat z chłodną (10-15°C), wilgotną zimą i ciepłym (20-25°C), suchym latem.
  • Pokrój rośliny: przyziemna rozeta. Liście dł. 1,5-3 cm (maks. 4 cm), łopatkowate, zaokrąglone na końcu, przypominają wydłużoną łezkę, w całości owadożerne, jasnooliwkowe, w mocnym świetle wybarwiają się na czerwono. Kwiatostan dł. 30-40 cm (maks. 60 cm), 5-12 kwiatów na pędzie. Kwiaty duże, śr. ok. 3,5 cm, różowe do purpurowych. Korzenie rozwinięte, długie i grube.
  • Cykl życia: roślina wieloletnia.
  • Roślina samopylna: nie.

Uprawa

  • Wilgotność powietrza: minimum 50%. Roślina może rosnąć na parapecie, jednak duża część hodowców trzyma ją w terrarium lub szklarni.
  • Światło: rozproszone do bardzo jasnego. W naturze roślina często rośnie w pełnym słońcu.
  • Temperatura: 20-25°C latem i 5-15°C zimą.
  • Okres spoczynku: podobnie jak w przypadku cefalotusa, zimowy spoczynek nie jest bezwględnie wymagany, niemniej bez niego roślina nie zakwitnie i może rosnąć nieco słabiej. W miarę możliwości w zimie należy ograniczyć podlewanie i zapewnić roślinie temperaturę 5-10°C. W okresie spoczynku roślina zahamowuje wzrost, nie wytwarza kropelek, a rozeta przybiera rdzawoczerwonawy odcień.
  • Podłoże: kwaśny torf z piaskiem w proporcji 1:1, ewentualnie sam torf. Zalecana jest wysoka doniczka (10-15 cm) dla dobrego wzrostu korzeni.
  • Podlewanie: podłoże stale wilgotne lub mokre. Doniczka może stać w wodzie.
  • Rozmnażanie: przez sadzonki korzeniowe lub liściowe. Odcinki korzenia dł. ok. 2 cm kładziemy na wilgotnym podłożu, w wysokiej wilgotności i jasnym miejscu. Po kilku tygodniach pojawiają się młode rośliny, które można przesadzić po wytworzeniu własnych korzeni. Roślina w uprawie kwitnie bardzo rzadko.
  • Uwagi: umiarkowanie łatwa w uprawie. Zalecana uprawa w terrarium (paludarium).

Inne


Źródła:
  • R. Gibson, Carnivorous Plant Encounter, Walpole, Western Australia. Flytrap News 10(4), str. 8-12, 1997.
  • B. Meyers-Rice - Enticing Drosera hamiltonii to flower. Carnivorous Plant Newsletter 27(2), str. 46-47, 1998.
  • P. D'Amato - The Savage Garden. Ten Speed Press, 1988, str. 133.
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock