Strona główna

Nepenthes angasanensis


Charakterystyka

  • Opisany: 1999 r. - Ricky Maulder, Dale Schubert, Bruce Salmon & Brian Quinn {R.Maulder, D.Schubert, B.Salmon & B.Quinn}
  • Typ: dzbanecznik wysokogórski
  • Występowanie: Puncak Angasan, prowincja Aceh, Sumatra (LFR 105); 2200-2800 m n.p.m.
  • Środowisko: rzadkie, porośnięte mchem górskie lasy, wśród drzew; podłoże z mchu lub resztek liści.
  • Pokrój rośliny: pnący. Łodyga dorasta do 9 m długości i 2-4 mm grubości. U podstawy rośliny tworzą się młode odrosty roślin potomnych.
    Liście równowąskie lub lancetowate, zwykle ostro zakończone, dł. 10-20 cm, szer. 2-2,5 cm, bez ogonka; wąsy podobnej długości jak liście. Dzbanki dolne dł. 6-8 cm, szer. 1,8-2 cm, w dolnej połowie owalne, w środkowej części nieco wybrzuszone, w górnej połowie cylindryczne lub nieznacznie lejkowate, lekko zwężające się przy wardze; na przodzie dwa wyraźne skrzydełka, biegnące przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka ukośny, wzniesiony przy pokrywce; warga okrągła, szer. 1-1,5 mm na przodzie dzbanka i 3-4 mm przy pokrywce; pokrywka owalna sercowata u podstawy, zaokrąglona na końcu; ostroga rozwidlona, dł. 0,3-0,4 mm. Dzbanki górne dł. 8-9 cm, szer. 1,8-2,5 cm, podobne do dolnych, lecz często bardzo kuliste w dolnej 1/3 części; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek; pokrywka dł. 1,8-2,2 cm, szer. 1,5-2 cm; ostroga pojedyncza lub rozgałęziona, dł. 3-4 mm. Ubarwienie: dzbanki z zewnątrz czerwone do czarnych, czasem zielone lub nakrapiane na czerwono, wewnątrz białawo-zielone lub czerwonawe; warga zielona, czasem czerwona lub czarna; pokrywka ubarwiona podobnie jak dzbanki; łodyga ciemnoczerwona do czarnej; liście zielone, jaśniejsze od spodu; wąsy zielone.

Hodowla

  • Wilgotność powietrza: minimum 70%.
  • Światło: rozproszone w dużej ilości.
  • Temperatura: dzień 17-19°C, noc 6-8°C. Do wytwarzania dzbanków wymagany jest nocny spadek temperatury o ok. 10°C.
  • Podłoże: mech torfowiec lub mieszanka dla dzbaneczników.
  • Podlewanie: podłoże stale wilgotne.
  • Uwagi: brak.

Inne

  • Botanicy spierają się, czy N. angasanensis to odrębny gatunek, czy też synonim N. mikei. Matthew Jebb i Martin Cheek w swoich monografiach z 1997 i 2001 roku traktowali oba gatunki jako N. mikei. Odkrywcy publikując w 1999 r. opis N. angasanensis wskazywali na różnice między obydwoma gatunkami.
  • Zdjęcia Nepenthes angasanensis na CPPhotoFinder.com

Źródła:
  • Źródła podstawowe: wykaz
  • B.Salmon, R.Maulder - Notes on Nepenthes from Northern Sumatra. Carnivorous Plant Newsletter 28(1), str. 14-18, 1999.