Strona główna

Nepenthes boschiana


Charakterystyka

  • Opisany: 1839 r. - Pieter W. Korthals {Korth.}
  • Pochodzenie nazwy: na cześć osoby - Johannes van den Bosch, gubernator Holenderskich Indii Wschodnich.
  • Typ: dzbanecznik pośredni/wysokogórski
  • Występowanie: prowincja Kalimantan Południowy na Borneo (LFR 103); 1200-1800 m n.p.m.
  • Środowisko: górskie zbocza i wapienne wychodnie, wśród karłowatej, górskiej roślinności; miejsca odsłonięte lub słabo zacienione.
  • Naturalne krzyżówki z: brak
  • Pokrój rośliny: pnący; łodyga nieco trójkątna w przekroju, osiąga do 8 m długości i do 12 mm grubości. Blaszka liści dolnych dł. do 18 cm, szer. do 8 cm, jajowata; wierzchołek zaostrzony; nasada tworząca krótki ogonek. Blaszka liści górnych dł. 20-50 cm, szer. 5-12 cm, lancetowate do podłużno-lancetowatych; wierzchołek ostry; nasada zwężająca się stopniowo, tworząca rynienkowaty ogonek dł. do 15 cm, obejmująca łodygę w 2/3 obwodu, zbiegająca na odcinku 2-3 cm w postaci skrzydełek szer. do 3 mm; wąsy do 1,5 raza dłuższe niż liście.
  • Opis dzbanków: Dzbanki dolne dł. do 22 cm, szer. do 7 cm, w dolnej 1/3-1/2 części kuliste lub jajowate i lekko wybrzuszone, wyżej lekko się zwężają tworząc słabo zaznaczone "biodro", w górnej części cylindryczne lub nieco lejkowate; skrzydełka szer. do 10 mm z włoskami dł. do 14 mm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka owalny, ukośny, zwężony i wzniesiony przy pokrywce; warga szer. do 15 mm, spłaszczona, zewnętrzna krawędź odwinięta i nieregularnie karbowana w trójkątne "ząbki", u niektórych odmian na przodzie dzbanka tworzy wzniesiony trójkątny czubek, żeberka wyraźne, wys. do 1 mm; wieczko dł. 5,5 cm, szer. 5 cm, okrągławe do owalnego, nasada sercowata, krawędzie często lekko pofalowane; ostroga dł. do 10 mm, pojedyncza. Dzbanki górne dł. do 40 cm, szer. do 10 cm, w dolnej 1/5-1/4 części jajowate, wyżej zwężają się tworząc słabo zaznaczone "biodro", w górnych 3/4 lejkowate do prawie cylindrycznych, czasem w całości wąsko lejkowate; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek, czasem ledwo zauważalnych; warga jak u dzbanków dolnych, szer. do 3 cm, żeberka mniejsze, wys. do 0,7 mm; wieczko i ostroga jak u dzbanków dolnych, lecz nieco większe.
  • Ubarwienie: Dzbanki dolne żółtawo-zielone, zwykle pokryte czerwonymi lub ciemnopurpurowymi plamkami, wewnątrz jasnozielone, drobno nakrapiane na purpurowo; warga cała czerwona lub purpurowa, często w czerwone, purpurowe i czarne prążki; pokrywka czerwona, często z ciemnopurpurowymi lub czarnymi plamkami. Dzbanki górne żółte, wewnątrz kremowe, drobno nakrapiane na purpurowo, niektóre okazy są gęsto pokryte czerwonymi lub purpurowymi plamkami; warga żółta w wąskie czerwone i purpurowe prążki; pokrywka żółta, gęsto pokryta czerwonymi i purpurowymi plamkami. Liście zielone. Roślina pokryta jest włoskami dł. do 5 mm, rzadszymi i zanikającymi u starszych roślin.

Uprawa

  • Wilgotność powietrza: powyżej 70%, potrafi zaaklimatyzować się do niższej.
  • Światło: rozproszone do pełnego słońca.
  • Temperatura: dzień 24-27°C, noc 12-18°C. Do wytwarzania dzbanków wymagany jest nocny spadek temperatury o 5-8°C.
  • Podłoże: mech torfowiec, czysty lub z perlitem (1:1), ewentualnie mieszanka dla dzbaneczników.
  • Podlewanie: podłoże stale wilgotne.
  • Uwagi: Mniej wrażliwy na wysokie temperatury niż typowe dzbaneczniki wysokogórskie. Może rosnąć w warunkach pośrednich. Po aklimatyzacji może rosnąć poza terrarium.

Inne



Źródła:
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock