Strona główna

Nepenthes edwardsiana


Charakterystyka

  • Odkryty: 1858 r. - Hugh Low & Spenser St. John
    Opisany: 1859 r. - Joseph Hooker {Low ex Hook.f.}
  • Pochodzenie nazwy: na cześć osoby - George Edwards, gubernator kolonii Labuan.
  • Typ: dzbanecznik wysokogórski
  • Występowanie:Mount Kinabalu i Mount Tambuyukon w prowincja Sabah na Borneo (LFR 103); 1500-2700 m n.p.m.
  • Środowisko: zimne, mokre, porośnięte mchem lasy górskie, często w pełnym słońcu, także lasy bambusowe i karłowaty busz; podłoże piaskowcowe lub ultramaficzne; rośnie jako roślina naziemna lub epifit.
  • Naturalne krzyżówki z: wkrótce.
  • N. × harryana (N. edwardsiana × N. villosa)
  • Pokrój rośliny: pnący. Łodyga osiąga do 15 m długości i 10 mm grubości. Blaszka liścia dł. do 30 cm, szer. do 8 cm, lancetowate, ogonkowe; wierzchołek ostry, tępy lub sporadycznie zaostrzony; nasada tępa, tworzy rynienkowaty ogonek dł. do 15 cm, obejmujący łodygę; wąsy dł. do 35 cm.
  • Opis dzbanków: Dzbanki dolne występują rzadko, dł. do 25 cm, szer. do 6 cm (zwykle mniejsze), w dolnej połowie jajowate, w górnej cylindryczne lub lekko lejkowate, przejście między obydwoma częściami wyraźnie zaznaczone; skrzydełka szer. do 2 cm z włoskami do 1,5 cm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka owalny, mocno wzniesiony przy wieczku; warga szer. do 2 cm, walcowata, użebrowanie przekształcone w okazałe wąskie, płaskie wypustki, wys. do 12 mm, przechodzące wewnątrz dzbanka w zęby dł. do 12 mm, ułożone w pojedynczy rządek, pokrywające całą wargę łącznie z szyjką; wieczko dł. do 6 cm, szer. do 5 cm, owalna lub sercowata; ostroga dł. 2 cm, nierozgałęziona. Dzbanki górne dł. do 50 cm (zwykle do 30 cm), szer. do 15 cm, w dolnej 1/4-1/3 części jajowate, w górnej cylindryczne lub lekko lejkowate, przejście między obydwoma częściami wyraźnie zaznaczone; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek, czasem ledwo widocznych; warga szer. do 2,5 cm, wypustki bardziej okazałe, wys. do 20 mm; wieczko dł. do 7 cm, szer. do 6 cm; ostroga dł. do 2 cm, nierozgałęziona.
  • Ubarwienie: Dzbanki dolne i górne zwykle ceglastoczerwone do czerwono-pomarańczowych, wewnątrz kremowo-białe do jasnożółtych, młode pułapki często są żółto-zielone i z wiekiem czerwienieją, niektóre odmiany posiadają dzbanki żółte lub z różowym odcieniem. Liście zielone; wąsy zielone, żółte, czerwone lub brązowe.

Uprawa

  • Wilgotność powietrza: 70-85%.
  • Światło: rozproszone do pełnego słońca.
  • Temperatura: dzień 19-23°C (maks. 29°C), noc 10-15°C (min. 8°C). Do wytwarzania dzbanków wymagany jest nocny spadek temperatury o ok. 8-10°C.
  • Podłoże: mech torfowiec żywy lub suszony.
  • Podlewanie: podłoże stale wilgotne.
  • Uwagi: bardzo rzadki w uprawie. W początkowej fazie życia (do 2 cm) rośnie bardzo wolno. Stała wilgotność powyżej 90% może zaszkodzić roślinie (zwłaszcza siewkom).

Inne

  • Przez długie lata N. edwardsiana był przez wielu botaników (m.in. B.H. Dansera) uważany za synonim N. villosa. W 1936 r. Hermann Harms ostatecznie podniósł N. edwardsiana do rangi gatunku.
  • W latach 80-tych XX wieku gatunek był także mylony z N. macrophylla, który na początku został opisany jako N. edwardsiana subsp. macrophylla. W 1997 r. Matthew Jebb i Martin Cheek podnieśli N. macrophylla do rangi gatunku w swojej monografii "A skeletal revision of Nepenthes (Nepenthaceae)".
  • Zdjęcia Nepenthes edwardsiana na CPPhotoFinder.com

Źródła:
  • Źródła podstawowe: wykaz
  • R. Sacilotto - Experiments with highland Nepenthes seedlings: A Summary of Measured Tolerances. Carnivorous Plant Newsletter 33(1): 26-31, 2004.
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock