Strona główna

Nepenthes ephippiata


Charakterystyka

  • Opisany: 1928 r. - Benedictus Hubertus Danser {Danser}
  • Pochodzenie nazwy: z łaciny ephippium (siodło), odniesienie do kształtu ogonka liściowego.
  • Typ: dzbanecznik wysokogórski
  • Występowanie:Hose Mountains (Sarawak) i Mount Raya (Kalimantan Środkowy) na Borneo (LFR 103); 1300-2000 m n.p.m. (zwykle powyżej 1800 m).
  • Środowisko: wilgotne, pokryte mchem lasy górskie na grzbietach i szczytach gór, często w pełnym słońcu; rośnie jako roślina naziemna lub epifit.
  • Naturalne krzyżówki z: wkrótce.
  • Pokrój rośliny: pnący. Łodyga osiąga do 6 m długości i do 20 mm grubości. Blaszka liścia dł. 30-35 cm, szer. 10-12 cm, wydłużone lub lancetowate, ogonkowe; wierzchołek tępy lub zaokrąglony; nasada zwężająca się nagle, tworzy rynienkowaty ogonek dł. do 10 cm, śr. 7-9 mm, przy łodydze rozszerzony, z dwoma skrzydełkami, zwykle wygiętymi w dół na kształt siodła; wąsy połowy długości liści.
  • Opis dzbanków: Dzbanki dolne dł. do 13 cm, szer. do 4 cm, w dolnej połowie jajowate lub cylindryczne, wyżej lekko się zwężają, w górnej połowie cylindryczne lub nieco lejkowate; skrzydełka okazałe, szer. do 15 mm z włoskami do 10 mm; warga szer. do 12 mm, cylindryczna, rozszerzona po bokach i przy wieczku, wewnątrz dzbanka tworzy zęby dł. do 3 mm; wieczko dł. do 5 cm, szer. do 4 cm, owalna lub eliptyczna, czasem nieco wysklepiona, od spodniej strony pokryta wyraźnymi sztywnymi kolcami, dł. do 12 mm, śr. 3 mm (ich liczba rośnie od zera do nawet kilkuset z wiekiem rośliny i rozmiarem dzbanków); ostroga krótka, dł. do 2 mm, czasem zredukowana do małego guzka. Górne dzbanki dł. do 18 cm, szer. do 8 cm, w dolnej połowie lejkowate i w różnym stopniu rozdęte, pośrodku lekko zwężone, w górnej połowie cylindryczne lub nieco lejkowate, przy wardze mocno się rozszerzają; wewnątrz błyszczące, nakrapiane gruczołami nektarowymi; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek; warga słabo zarysowana, szer. do 12 mm, na przodzie dzbanka wąska, rozszerzona po bokach i przy wieczku; wieczko duża w stosunku do dzbanka, dł. do 12 cm, szer. do 7 cm, owalna, wysklepiona, odgięta pod kątem 90-180° względem otworu dzbanka, od spodniej strony pokryta wąskimi kolcami dł. do 10 mm, mniej licznymi niż u dzbanków dolnych; ostroga jak u dzbanków dolnych.
  • Ubarwienie: Dzbanki dolne czerwonawo-zielone (z wiekiem mogą ciemnieć do czerwonych lub purpurowych), wewnątrz zielone, czerwone lub purpurowe, często pokryte dużymi ciemnopurpurowymi plamkami; warga ciemnoczerwona lub purpurowa, w czerwone, purpurowe, czarne lub żółte prążki; wieczko zielona lub czerwonawa; kolce ciemnopurpurowe do czarnych. Dzbanki górne żółto-zielone lub nieco czerwonawe, wewnątrz i od spodu wieczka czerwone lub purpurowe (u starszych roślin purpurowo-czarne); warga i wierzch wieczka żółte, pomarańczowe lub czerwonawe. Liście zielone; łodyga i wąsy żółtawo-zielone, pomarańczowe lub czerwonawe.

Uprawa

  • Wilgotność powietrza: 70-90%.
  • Światło: rozproszone w dużej ilości.
  • Temperatura: dzień 23-26°C, noc 12-16°C. Do wytwarzania dzbanków wymagany jest nocny spadek temperatury o ok. 8-10°C.
  • Podłoże: mech torfowiec żywy lub suszony.
  • Podlewanie: podłoże stale bardzo wilgotne. Nie przesuszać.
  • Uwagi: rośnie dość wolno. W naturze występuje od dość niskiej wysokości, więc może tolerować nieco szerszy zakres temperatur.

Inne

  • Roślina wytwarza u nasady kolców gęstą, słodką, białą ciecz, która pomaga w wabieniu ofiar.
  • Gatunek został opisany przez B.H. Dansera na podstawie materiału zawierającego jedynie łodygę, liście i kwiatostan żeński. Wygląd liścia jest jednak na tyle wyjątkowy, że nie sposób pomylić go z żadnym innym gatunkiem dzbanecznika. Okaz pochodził z Bukit Batu Lesung w Kalimantanie Środkowym. Ta populacja prawdopodobnie wyginęła na skutek niesprzyjających warunków środowiska.
  • Pomimo stosunkowo szerokiego obszaru występowania nie stwierdzono naturalnych hybryd N. ephippiata z innymi gatunkami dzbaneczników.
  • Gatunek blisko spokrewniony z N. lowii, jednak można go łatwo odróżnić m.in. po ogonkach liści i mniej zwężonych górnych dzbankach.
  • Zdjęcia Nepenthes ephippiata na CPPhotoFinder.com
  • Zdjęcia Nepenthes ephippiata w środowisku naturalnym

Źródła:
  • Źródła podstawowe: wykaz
  • C.C. Lee - Nepenthes species of the Hose Mountains in Sarawak, Borneo. Proceedings of the 4th International Carnivorous Plant Conference, Hiroshima University, Tokyo, str. 25-30, 2002.
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock