Strona główna

Nepenthes khasiana


Charakterystyka

  • Opisany: 1873 r. - Joseph Dalton Hooker {Hook.f.}
  • Pochodzenie nazwy: od nazwy geograficznej Khasi Hills (Wzgórza Khasi), miejsca występowania rośliny.
  • Typ: dzbanecznik pośredni/wysokogórski
  • Występowanie: Wzgórza Khasi (dokładniej: okolice Jarain na Wzgórzach Jaintia i okolice Baghmara na Wzgórzach Garo) w stanie Meghalaya, północno-wschodnie Indie (LFR 28); 500-1500 m n.p.m.
  • Środowisko: obrzeża lasów, wśród odradzającej się wtórnej roślinności, wśród krzewów lub na gołym podłożu na odsłoniętych urwiskach i zboczach, nasypy drogowe; rośnie jako roślina naziemna, zwykle w mocnym, bezpośrednim słońcu; podłoże piaszczyste, kwaśne.
  • Naturalne krzyżówki z: brak.
  • Pokrój rośliny: pnący; łodyga cylindryczna, osiąga do 12 m długości. Blaszka liścia dł. do 46 cm, szer. do 10 cm, równowąska, eliptyczna lub wąsko podłużna; wierzchołek ostry lub tępy; nasada zwężająca się stopniowo, niby-ogonkowa lub ogonkowa, tworząca oskrzydlony ogonek dł. do 13 cm, szer. do 2,5 cm, obejmująca łodygę i często mocno zbiegająca.
  • Opis dzbanków: Dzbanki dolne dł. do 12 cm, szer. do 4,5 cm, w dolnej 1/3 części jajowate i lekko rozdęte, wyżej zwężają się, w górnej części cylindryczne; skrzydełka szer. do 12 mm z włoskami dł. do 5 mm (czasem bez włosków), biegną przez całą długość dzbanka; warga walcowata, błyszcząca, szer. do 5 mm, stałej grubości na całym obwodzie, żeberka drobne, wys. do 0,5 mm, często niezauważalne; wieczko dł. do 4,5 cm, szer. do 5 cm, eliptyczne lub okrągławe, nasada sercowata, brak wyrostków; ostroga dł. do 6 mm, nierozgałęziona. Dzbanki górne dł. do 21 cm, szer. do 5 cm, w dolnej 1/5-1/4 części lejkowate, w różnym stopniu rozdęte, wyżej zwężają się, często tworząc lekko zarysowane "biodro", w górnej części cylindryczne, przy samej wardze często lekko ściśnięte; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek biegnących wzdłuż spłaszczonego przodu dzbanka; pozostałe elementy jak u dzbanków dolnych.
  • Ubarwienie: Dzbanki dolne żółtawo-zielone, sporadycznie pomarańczowo-różowe, czasem w blade, czerwone lub pomarańczowe ciapki, wewnątrz żółte, pomarańczowe lub różowe; warga żółta, zielona, pomarańczowa, różowa lub czerwona; wieczko ubarwione jak dzbanek, często od spodu czerwone. U niektórych odmian tuż przy wardze występuje blady, pomarańczowy lub czerwonawy pasek, często pokryty włoskami. Dzbanki górne ubarwione podobnie do dolnych. Liście z wierzchu często ciemnozielone, od spodu jasnozielone; łodyga i wąsy zielone, żółte, pomarańczowe lub czerwone, zwłaszcza w mocnym słońcu. Młode dzbanki, wąsy, nerw liści i czasem ich krawędzie są pokryte cienkimi włoskami.

Uprawa

  • Wilgotność powietrza: minimum 50-60%, toleruje niższą wilgotność niż inne gatunki.
  • Światło: rozproszone w dużej ilości do pełnego słońca.
  • Temperatura: dzień 25-28°C, noc 17-18°C.
  • Podłoże: żywy lub suszony mech torfowiec ewentualnie bardzo dobrze przepuszczalna mieszanka dla dzbaneczników.
  • Podlewanie: podłoże stale wilgotne, choć roślina może wymagać nieco częstszego podlewania. Przy zbyt suchym podłożu może rosnąć mniejsza.
  • Uwagi: Gatunek tolerancyjny, łatwy w uprawie, dość szybko rośnie, po aklimatyzacji nadaje się do uprawy na parapecie. Znosi warunki od nizinnych po górskie, jednak najlepiej radzi sobie w warunkach pośrednich, bez mocnych upałów i bardzo zimnych nocy. Przy rozmnażaniu z odrostów przydatny może być ukorzeniacz. W dużej wilgotności liście mogą być podatne na pleśń i zaleca się w takim przypadku dobrą wentylację.

Inne

  • Najdalej wysunięty na północ gatunek dzbanecznika. Rośnie wyłącznie w Indiach i jest tam jedynym przedstawicielem rodzaju Nepenthes.
  • N. khasiana wraz z N. aristolochioides, N. clipeata oraz N. rigidifolia należy do czterech najbardziej zagrożonych wyginięciem gatunków dzbanecznika. Odnotowano mniej niż 20 stanowisk jego występowania i liczba ta wciąż maleje wskutek ekspansji rolnictwa, górnictwa, rozbudowy sieci dróg czy zwykłego kłusownictwa. Został wpisany do Załącznika I CITES (Konwencji Waszyngtońskiej), podobnie jak N. rajah.
  • Zdjęcia Nepenthes khasiana na CPPhotoFinder.com


Źródła:
  • Źródła podstawowe: wykaz
  • B. Mandal & A. Mukherjee - Nepenthes khasiana: the pitcher plant needs attention for conservation. Current Science 100(6), str. 807, 2011
  • B. Ziemer - Exciting conservation news: the Rare Nepenthes Collection project! Carnivorous Plant Newsletter 39(3), str. 67, 2010
  • Nepenthes khasiana. Ark of Life (www.arkoflife.net/nepenthes-khas.html)
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock