Strona główna

Nepenthes macfarlanei


Charakterystyka

  • Opisany: 1905 r. - William B. Hemsley {Hemsl.}
  • Pochodzenie nazwy: na cześć osoby - John M. Macfarlane, szkocki botanik, znawca dzbaneczników, autor monografii o rodzaju Nepenthes z 1908 r.
  • Typ: dzbanecznik wysokogórski
  • Występowanie: malezyjskie stany Kelantan, Pahang, Perak, Selangor na Półwyspie Malajskim (LFR 102); 900-2150 m n.p.m.
  • Środowisko: dolne i górne piętro lasów górskich, wśród rzadkich drzew, grzbiety i szczyty gór wśród buszu; rośnie jako roślina naziemna i epifit.
  • Naturalne krzyżówki z: wkrótce.
  • Pokrój rośliny: pnący. Łodyga osiąga do 4 m długości i 4-7 mm grubości. Blaszka liścia dł. 5-22 cm, szer. 2-6 cm, wydłużone do lancetowatnych lub nieco łopatkowate, bezogonkowe; wierzchołek ostry lub zaokrąglony; nasada zwężająca się stopniowo, zaokrąglona lub nieco sercowata, półobejmująca łodygę; wąsy 2-4 razy dłuższe niż liście, dł. do 90 cm.
  • Opis dzbanków: Dzbanki dolne dł. do 26 cm, szer. do 9 cm, zróżnicowane, w całości jajowate lub w kształcie amfory, czasem w dolnej połowie lejkowate, a w górnej cylindryczne lub lekko rozdęte, tuż przy wardze zwykle nieco się zwężają; skrzydełka szer. do 10 mm z włoskami dł. do 12 mm, biegną przez górną połowę lub całą długość dzbanka, czasem są zredukowane do dwóch żyłek; otwór dzbanka szeroki, okrągły lub owalny; warga szer. do 20 mm, walcowata, rozszerzona po bokach i wzniesiona przy wieczku; wieczko dł. do 8 cm, szer. do 8 cm, okrągława, sercowata u podstawy, od spodu pokryta charakterystycznymi cienkimi włoskami dł. do 10 mm; ostroga dł. do 5 mm, może być rozgałęziona. Dzbanki górne dł. do 24 cm, szer. do 7 cm, w całości lejkowate lub w dolnej połowie lejkowate, a w górnej cylindryczne lub nieco rozszerzające się ku górze; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek, czasem ledwo zauważalnych, biegną wzdłuż krawędzi często spłaszczonego przodu dzbanka; warga szer. do 15 mm, podobna jak u dzbanków dolnych; wieczko dł. do 7 cm, szer. do 7 cm, okrągława, sercowata u podstawy, od spodu pokryta włoskami; ostroga dł. do 5 mm, może być rozgałęziona.
  • Ubarwienie: Dzbanki dolne żółte, żółtawo-zielone, oliwkowo-zielone lub pomarańczowe, pokryte długimi, ciemnoczerwonymi lub purpurowymi plamkami, wewnątrz żółte lub kremowo-białe, w blade czerwono-purpurowe cętki; warga żółta, pomarańczowa, czerwona do purpurowej, w ciemnoczerwone, purpurowe lub czarne prążki; wieczko żółta, pomarańczowa lub czerwonawa, często w ciemne, czerwone, purpurowe lub czarne plamki. Dzbanki górne ubarwione podobnie jak dolne, choć nieco jaśniejsze, czasem w przeważającej części białe, w niewielkim stopniu zabarwione na czerwono. Liście zielone; łodyga i wąsy zielone, żółte, czerwone do purpurowych.

Uprawa

  • Wilgotność powietrza: powyżej 80%. Roślina wrażliwa na spadki wilgotności.
  • Światło: rozproszone w dużej ilości.
  • Temperatura: dzień 23-25°C (maks. 28°C), noc 13-18 (min. 11°C). Do wytwarzania dzbanków wymagany jest nocny spadek temperatury o ok. 10°C.
  • Podłoże: żywy mech torfowiec. Może nie tolerować mieszanek dla dzbaneczników.
  • Podlewanie: podłoże stale bardzo wilgotne.
  • Uwagi: umiarkowanie trudny w uprawie. Rośnie dość wolno.

Inne


Źródła:
  • Źródła podstawowe: wykaz
  • R. Schmid-Hollinger - Nepenthes macfarlanei: Prey found in ground pitchers. Carnivorous Plant Newsletter 26(2), str. 46-50, 1997 r.
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock