Strona główna

Nepenthes macrovulgaris


Charakterystyka

  • Opisany: 1988 r. - John R. Turnbull & Anne T. Middleton {Turnbull & Middleton}
  • Pochodzenie nazwy: z łaciny macro (wielki) i vulgaris (pospolity), odniesienie do rozmiaru liści i ich braku cech szczególnych.
  • Typ: dzbanecznik nizinny/pośredni
  • Występowanie: góry Mount Kinabalu, Mount Silam, Mount Nambuyukon, dolina Danum, pasma Meliau i Tawai w prowincji Sabah na Borneo (LFR 103); 300-1200 m n.p.m.
  • Środowisko: nizinne lasy dipterokarpusowe, dolne piętro lasów górskich, lasy mgliste, także wśród karłowatej lub trawiastej roślinności oraz na odsłoniętych obszarach; podłoże ultramaficzne; preferuje zarówno półcień jak i pełne słońce; rośnie jako roślina naziemna.
  • Naturalne krzyżówki z: N. albomarginata, N. rajah, N. reinwardtiana, N. tentaculata.
  • Pokrój rośliny: pnący lub płożący; łodyga osiąga do 6 m długości. Blaszka liścia dł. do 30 cm, szer. do 8 cm, wydłużona lub równowąska; wierzchołek ostry lub tępy; nasada zwężająca się stopniowo, tworzy oskrzydlony ogonek dł. do 6 cm (u młodszych roślin może być krótszy lub nie występować wcale), obejmująca łodygę, ale nie zbiegająca.
  • Opis dzbanków: Dzbanki dolne dł. do 28 cm, szer. do 7 cm, w dolnej 1/3-12 części jajowate, w różnym stopniu rozdęte, wyżej zwężają się nieznacznie, często tworząc słabo zaznaczone "biodro", w górnej części cylindryczne lub lejkowate; skrzydełka szer. do 5 mm z włoskami dł. do 7 mm, biegną przez całą długość dzbanka; warga szer. do 7 mm, na przodzie dzbanka wąska i walcowata, po bokach rozszerzona i spłaszczona, żeberka wys. do 0,4 mm; wieczko dł. do 6 cm, szer. do 5 cm, owalne, płaskie, bez wyrostków; ostroga dł. do 5 mm, pojedyncza. Dzbanki górne dł. do 23 cm, szer. do 5 cm, w dolnej 1/3-1/2 części lejkowate, w różnym stopniu rozdęte, w górnej części cylindryczne; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek, czasem ledwo zauważalnych; pozostałe elementy jak u dzbanków dolnych.
  • Ubarwienie: Dzbanki dolne oliwkowo-zielone, matowożółte, pomarańczowe, czerwonawe lub brązowe, często w podłużne, ciemnopomarańczowe, czerwone lub brązowe ciapki, wewnątrz białe lub jasnożółte, zwykle nakrapiane na czerwono lub purpurowo; warga żółtawa w czerwone i purpurowe prążki, z wiekiem może przybrać czerwony lub purpurowy odcień; wieczko głównie pomarańczowe bądź czerwone, często w drobne, ciemnoczerwone plamki; zdarzają się także dzbanki w całości żółto-zielone. Dzbanki górne zwykle w całości żółto-zielone, czasem ubarwione jak dzbanki dolne. Oba rodzaje dzbanków mogą mieć lekko białawy połysk. Liście jasnozielone; łodyga i wąsy jasnożółto-zielone. Młode rośliny pokryte mogą być pokryte białymi włoskami, starsze są gładkie.

Uprawa

  • Wilgotność powietrza: powyżej 75%.
  • Światło: rozproszone w dużej ilości.
  • Temperatura: dzień 23-25°C (maks. 28°C), noc 19-20°C (min. 18°C).
  • Podłoże: mech torfowiec żywy lub suszony, ewentualnie mieszanka dla dzbaneczników.
  • Podlewanie: podłoże stale wilgotne.
  • Uwagi: Rośnie raczej szybko.

Inne



Źródła:
  • Źródła podstawowe: wykaz
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock