Strona główna

Nepenthes muluensis


Charakterystyka

  • Odkryty: 1964 r. - Mitsuru Hotta
    Opisany: 1966 r. - Mitsuru Hotta {Hotta}
  • Pochodzenie nazwy: od nazwy góry Mount Mulu, miejsca odkrycia rośliny.
  • Typ: dzbanecznik wysokogórski
  • Występowanie: góry Mount Mulu, Mount Murud i Bukit Batu Lawi w prowincji Sarawak na Borneo (LFR 103); 1700-2400 m n.p.m.
  • Środowisko: na szczycie Mount Mulu rośnie jako roślina naziemna, w karłowatym buszu i lasach wrzoścowych, zwykle w bezpośrednim słońcu; poniżej szczytu i na pozostałych górach rośnie jako epifit, w górnym piętrze góskich lasów mglistych, wśród kilkumetrowych drzew, zwykle w gęstym cieniu.
  • Naturalne krzyżówki z: wkrótce.
  • N. × sarawakiensis (N. muluensis × N. tentaculata)
  • Pokrój rośliny: pnący. Roślina szybko przechodzi we wzroście z fazy rozety do fazy pnącza. Łodyga osiąga do 4 m długości i 5 mm grubości. Na otwartych obszarach łodyga silnie się dzieli, tworząc liczne stożki wzrostu. Blaszka liścia dł. do 10 cm, szer. do 2 cm, lancetowate, bezogonkowe; wierzchołek ostry; nasada zwężająca się stopniowo, obejmująca łodygę; wąsy dł. do 8 cm.
  • Opis dzbanków: Dzbanki dolne dł. do 12 cm, szer. do 3 cm, w dolnej 1/3 części jajowate, w różnym stopniu rozdęte, w górnej części węższe, cylindryczne lub lekko zwężające się ku górze, przejście między częściami zwykle wyraźne; skrzydełka szer. do 7 mm z włoskami dł. do 5 mm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka okrągło-owalny, ukośny; warga szer. do 6 mm, walcowata lub lekko spłaszczona; wieczko dł. do 3,5 cm, szer. do 3 cm, owalna, na wierzchu przy krawędzi czasem pokryta nitkowatymi wypustkami dł. do 15 mm; ostroga dł. 3 mm, nierozgałęziona. Dzbanki górne dł. do 12 cm, szer. do 3 cm, w dolnej 1/3-1/2 części jajowate i nieco kuliste, w górnej części cylindryczne; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek, biegną wzdłuż krawędzi spłaszczonego przodu dzbanka; otwór dzbanka okrągły; warga szer. do 5 mm, walcowata lub lekko spłaszczona; wieczko bez wypustek; ostroga jak u dzbanków dolnych.
  • Ubarwienie: Dzbanki dolne purpurowe do czarnych, zwykle gładkie, czasem, w drobne żółte lub zielone plamki, wewnątrz kremowo-białe lub jasnożółte; warga żółto-zielona, często w purpurowo-czarne prążki. Dzbanki górne purpurowe, z wiekiem ciemnieją do czarnych, z dużymi białymi plamkami przy wardze i mniejszymi, kremowo-żółtymi cętkami u nasady, wnętrze i wieczko zwykle jasne, białe lub kremowe; warga biała lub jasnożółta, czasem w purpurowo-czarne prążki; niektóre osobniki są niemal w całości purpurowo-czarne, inne niemal kremowo-białe, w drobne purpurowe cętki. Liście zielone, czasem od spodu czerwonawo-purpurowe; łodyga i wąsy zwykle ciemnoczerwone, purpurowe lub czarne.

Uprawa

  • Wilgotność powietrza: dzień min. 75%, noc do 100%.
  • Światło: rozproszone w dużej ilości.
  • Temperatura: dzień 20-23°C (maks. 25°C), noc 10-12°C (min. 8°C). Do wytwarzania dzbanków wymagany jest nocny spadek temperatury o ok. 10°C.
  • Podłoże: żywy mech torfowiec.
  • Podlewanie: podłoże stale wilgotne lub mokre. Nie przesuszać.
  • Uwagi: umiarkowanie trudny w uprawie, ultrawysokogórski. Rośnie bardzo wolno.

Inne


Źródła:
  • Źródła podstawowe: wykaz
  • J. De Witte - Nepenthes of Gunung Murud. Carnivorous Plant Newsletter 25(2), str. 41-45, 1996.
  • J.H. Adam - Ecology and diversity of pitcher plants in Sarawak. Proceedings of the 4th International Carnivorous Plant Conference, Hiroshima University, Tokyo, str. 165-169, 2002.
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock