Strona główna

Nepenthes neoguineensis


Charakterystyka

  • Odkryty: 1828 r. - Alexander Zipelius
    Opisany: 1911 r. - John M. Macfarlane (Macf.)
  • Pochodzenie nazwy: od nazwy kraju Nowa Gwinea, miejsca odkrycia rośliny.
  • Typ: dzbanecznik nizinny
  • Występowanie: Nowa Gwinea i wyspy D'Entrecasteaux (LFR 109); 0-900 m n.p.m. (sporadycznie do 1400 m)
  • Środowisko: lasy wrzoścowe i dipterokarpusowe, brzegi rzek, odsłonięte urwiska, osuwiska, nasypy drogowe, górskie grzbiety, rzadziej na otwartych łąkach lub wśród wtórnej roślinności; miejsca często z bezpośrednim słońcem, narażone na upały i okresowe susze; rośnie w poszyciu.
  • Naturalne krzyżówki z: wkrótce.
  • Pokrój rośliny: pnący. Łodyga osiąga do 10 m długości i 10 mm grubości. Blaszka liścia dł. do 35 cm, szer. do 8 cm, lancetowate, równowąskie do wydłużonych, ogonkowe; wierzchołek ostry do tępego; nasada zwężająca się nagle lub stopniowo, tworząca oskrzydlony lub rynienkowaty ogonek dł. do 7 cm, półobejmująca łodygę, nieco zbiegająca na odcinku do 1 cm; wąsy zbliżone długością do liści.
  • Opis dzbanków: Dzbanki dolne dł. do 14 cm, szer. do 5 cm, w całości cylindryczne lub w dolnej 1/3-1/2 części jajowate i w różnym stopniu rozdęte, a w górnej węższe, cylindryczne lub nieco lejkowate; przejście między częściami lekko zaznaczone; skrzydełka szer. do 25 mm z gęstymi włoskami dł. do 5 mm, zwykle nachylone ku sobie lub pofalowane, biegną przez całą długość dzbanka, mogą być też częściowo lub całkowicie zredukowane do żyłek; warga szer. do 11 mm, walcowata; wieczko dł. do 6 cm, szer. do 5 cm, eliptyczna do okrągławej, sercowata u podstawy, czasem wysklepiona; ostroga dł. do 5 mm, nierozgałęziona. Dzbanki górne dł. do 21 cm, szer. do 11 cm, w mocno zróżnicowanych proporcjach, wydłużone lub bardziej krępe, w całości lejkowate lub cylindryczne, często zwężające się tuż przy wardze, sprawiające wrażenie nieco wybrzuszonych; skrzydełka szer. do 3 cm, gładkie lub rzadziej z włoskami dł. do 5 mm, często odchylone od siebie i mocno pofalowane, biegną przez całą długość dzbanka, czasem zachodzą aż na część wąsa; krawędzie wieczka często mocno wygięte do góry; pozostałe elementy jak u dzbanków dolnych.
  • Ubarwienie: Dzbanki dolne zwykle czerwonawe, czasem pomarańczowe, brązowe lub purpurowe, wewnątrz kremowo-białe do jasnożółtych; warga i wieczko jasnoczerwone do czerwonawo-purpurowych; sporadycznie zdarzają się okazy w całości jasnożółto-zielone lub czerwone. Dzbanki górne w całości jasnożółtawo-zielone, sporadycznie nakrapiane na czerwono; wieczko czasem od spodu jasnoczerwona; sporadycznie zdarzają się okazy w całości czerwonawo-purpurowe, wewnątrz jasnożółte. Liście żółtawo-zielone, w mocnym słońcu lub porze suchej mogą przybrać czerwony odcień; łodyga i wąsy zielone, żółte do jasnoczerwonych.

Uprawa

  • Wilgotność powietrza: powyżej 70%.
  • Światło: rozproszone do pełnego słońca.
  • Temperatura: dzień 25-28°C (maks. 35°C), noc 19-22°C (min. 14°C).
  • Podłoże: żywy lub suszony mech torfowiec.
  • Podlewanie: stale wilgotne. Nie przesuszać.
  • Uwagi: brak.

Inne


Źródła:
  • Źródła podstawowe: wykaz
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock