Strona główna

Nepenthes reinwardtiana


Charakterystyka

  • Opisany: 1852 r. - Friedrich A.W. Miquel {Miq.}
  • Pochodzenie nazwy: na cześć osoby - Caspar G.C. Reinwardt, założyciel Ogrodów Botanicznych w Bogor na Jawie.
  • Typ: dzbanecznik nizinny / pośredni / wysokogórski
  • Występowanie: Borneo i zachodnia Sumatra (LFR 103, 105); 0-2200 m n.p.m. (zwykle do 1300 m).
  • Środowisko: na mniejszej wysokości: wrzoścowe lasy kerangas, nizinne lasy dipterokarpusowe i tereny po ich wyrębie, lasy bagienne, wśród zniszczonej i odradzającej się wtórnej roślinności, odsłonięte urwiska, zbocza, nasypy drogowe, a także piaskowcowe wychodnie (jako litofit); na większej wysokości: górskie lasy deszczowe, lasy wrzoścowe i karłowaty busz na szczytach gór; rośnie jako epifit i roślina naziemna, zwykle w mocnym, bezpośrednim słońcu, ale toleruje także miejsca zacienione.
  • Naturalne krzyżówki z: N. albomarginata (= N. × ferrugineomarginata), N. ampullaria, N. clipeata, N. fusca, N. gracilis, N. gymnamphora, N. hispida, N. macrovulgaris, N. spathulata, N. stenophylla, N. tentaculata, N. tobaica.
  • Pokrój rośliny: pnący lub płożący, roślina szybko przechodzi we wzroście z fazy rozety do fazy pnącza; łodyga osiąga do 20 m długości i 3-5 mm grubości, u dorosłej rośliny jest trójkątna w przekroju, międzywęźla dł. 2-10 cm. Blaszka liści dolnych dł. 6-12 cm, szer. 1-2 cm, lancetowata, lancetowata-równowąska lub nieco łopatkowata; wierzchołek ostry; nasada zwężająca się stopniowo, bezogonkowa, obejmująca łodygę w 2/3-4/5 obwodu i w różnym stopniu zbiegająca w postaci dwóch skrzydełek; wąsy długością zbliżone do liści. Blaszka liści górnych dł. 6-20 cm, szer. 1-6 cm, lancetowata lub lancetowato-równowąska, wierzchołek ostry lub nieco tępy, czasem lekko tarczowaty; nasada zwężająca się stopniowo, bezogonkowa, półobejmująca łodygę i w różnym stopniu zbiegająca w postaci dwóch skrzydełek, czasem na całej długości międzywęźla; wąsy 1-1,5 raza dłuższe niż liście, mogą odchodzić od spodu liści w odległości kilku milimetrów od ich wierzchołka.
  • Opis dzbanków: Dzbanki dolne dł. 6-15 cm, szer. 2-5 cm, w dolnej 1/3-1/2 części ukośnie jajowate, w różnym stopniu rozdęte, w środkowej części węższe, w górnej 1/3 części cylindryczne lub nieco lejkowate; skrzydełka szer. do 8 mm (najszersze w dolnej części dzbanka), zwykle pozbawione włosków, sporadycznie z włoskami dł. 2-3 mm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka szer. do 4 cm, okrągły, ukośny, zwężający się przy wieczku; warga szer. do 4 mm, walcowata, nieznacznie rozszerzona po bokach i przy wieczku, żeberka bardzo drobne, wys. do 0,2 mm, często niezauważalne, wewnątrz brak zębów; wieczko dł. do 5 cm, szer. do 4 cm, okrągłe do owalnego, bez wyrostków; ostroga dł. do 4 mm, nierozgałęziona. Dzbanki górne podobne do dolnych, dł. do 30 cm, szer. do 7 cm, w dolnej 1/5-1/3 części jajowate, mniej rozdęte, wyżej zwężają się tworząc "talię", w górnej części lejkowate; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek; pozostałe elementy jak u dzbanków dolnych.
  • Ubarwienie: bardzo zróżnicowane. Dzbanki dolne zwykle żółto-zielone, pomarańczowe, czerwone do purpurowych, wewnątrz zwykle kremowo-białe, jasnozielone lub jasnopomarańczowe, często (choć nie zawsze) z dwoma ciemniejszymi plamkami na tylniej ścianie dzbanka; warga i wieczko ubarwione jak dzbanek. Dzbanki górne ubarwione podobnie do dolnych. Liście i łodyga zwykle żółto-zielone; wąsy zielone, żółte, pomarańczowe do czerwonych; cała roślina jest gładka.

Uprawa

  • Wilgotność powietrza: minimum 70%.
  • Światło: rozproszone do pełnego słońca.
  • Temperatura: dzień 26°C (max. 33°C), noc 17-20°C (min. 11°C).
  • Podłoże: mech torfowiec lub mieszanka dla dzbaneczników.
  • Podlewanie: podłoże stale wilgotne.
  • Uwagi: Umiarkowanie łatwy w uprawie. Rośnie dość szybko. Toleruje warunki dla dzbaneczników pośrednich.

Inne

  • Dzbanki górne u populacji nizinnych na ogół są węższe, smuklejsze, mniej lejkowate i zwykle mają przód spłaszczony na całej długości pułapki. U populacji wysokogórskich dzbanki górne są bardziej krępe i lejkowate, często rozszerzają się mocno przy wardze i zwykle mają przód spłaszczony tylko w dolnej części pułapki, a wyżej są cylindryczne.
  • Plamki wewnątrz dzbanka mogą mieć różny rozmiar i położenie. Zwykle znajdują się w górnej części pułapki, ale czasem mogą występować znacznie niżej - poniżej "talii". Dokładna funkcja tych plamek jest nieznana. Jedna z hipotez zakłada, że mogą one służyć wabieniu potencjalnych ofiar. Dawniej dzięki plamkom identyfikowano rośliny jako N. reinwardtiana, obecnie wiadomo, że kilka innych gatunków także może posiadać podobne plamki, choć zdecydowanie rzadziej (np. N. gracilis, N. mikei, N. sanguinea czy N. tobaica).
  • W 2006 r. z populacji N. reinwardtiana wydzielono nowy gatunek N. naquiyuddinii, charakteryzujący się m.in. brakiem plamek, wargą z żeberkami i zębami, liśćmi ogonkowymi i nieco odmiennym kształtem dzbanków. Jednak część botaników nie uznaje tego gatunku, traktując go jako synonim N. reinwardtiana lub krzyżówkę z N. fusca.
  • Zdjęcia Nepenthes reinwardtiana w środowisku naturalnym (Malezja: Sarawak) #1.
  • Zdjęcia Nepenthes reinwardtiana w środowisku naturalnym (Malezja: Sarawak) #2.
  • Zdjęcia Nepenthes reinwardtiana na CPPhotoFinder.com

Popularne odmiany N. reinwardtiana

  • N. reinwardtiana var. samarindaensis {Adam & Wilcock} - posiada łodygę o okrągłym przekroju

Nepenthes reinwardtiana

Źródła:
  • Źródła podstawowe: wykaz
  • J.H. Adam, C.C. Wilcock & M.D. Swaine - The ecology and distribution of Bornean Nepenthes. Journal of Tropical Forest Science 5(1), str. 13-25, 1992.
  • J.H. Adam - Ecology and diversity of pitcher plants in Sarawak. Proceedings of the 4th International Carnivorous Plant Conference, Hiroshima University, Tokyo, str. 165-169, 2002.
  • J.H. Adam & H.A. Hamid - Pitcher Plants (Nepenthes) Recorded from Keningau-Kimanis Road in Sabah, Malaysia. International Journal of Botany 2(4), str. 431-436, 2006.
  • C.C. Lee - Nepenthes species of the Hose Mountains in Sarawak, Borneo. Proceedings of the 4th International Carnivorous Plant Conference, Hiroshima University, Tokyo, str. 25-30, 2002.
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock