Strona główna

Nepenthes tobaica


Charakterystyka

  • Odkryty: 1856 r. - Johannes E. Teijsmann
    Opisany: 1928 r. - Benedictus H. Danser {Danser}
  • Pochodzenie nazwy: od nazwy Jeziora Toba, miejsca zebrania pierwszych okazów rośliny.
  • Typ: dzbanecznik pośredni/wysokogórski
  • Występowanie: prowincje Aceh, Sumatra Północna (Jez. Toba), Jambi (Jez. Kerinci) (LFR 105); 380-1800 m n.p.m. (wg niektórych źródeł do 2750 m).
  • Środowisko: lasy wrzoścowe wśród rzadkiej, niskiej roślinności, krzewów i paproci, wśród wtórnej roślinności, lasy bagienne (Jez. Kerinci), na odsłoniętych zboczach i urwiskach, osuwiskach, nasypach drogowych; miejsca z mocnym lub bezpośrednim słońcem; podłoże czasem sezonowo wysychające, często gliniaste lub magmowe; rośnie jako roślina naziemna.
  • Naturalne krzyżówki z: wkrótce.
  • Pokrój rośliny: pnący. Łodyga osiąga do 10 m długości i 6 mm grubości. Blaszka liścia dł. do 20 cm, szer. do 4 cm, równowąskie, wydłużone do łopatkowatych, bezogonkowe do prawie ogonkowych; wierzchołek zwykle zaokrąglony do tępego, czasem nieco tarczowaty; nasada zwężająca się stopniowo lub nagle, czasem tworząca niby-ogonek, półobejmująca łodygę; wąsy dł. do 30 cm, mogą odchodzić od liści w odległości kilku milimetrów od ich wierzchołka.
  • Opis dzbanków: Dzbanki dolne dł. do 20 cm, szer. do 4 cm, w dolnej 1/3-1/2 części owalne i wybrzuszone, wyżej zwężają się nagle, w górnej części cylindryczne lub nieco lejkowate, przejście między częściami często wyraźnie zaznaczone; skrzydełka szer. do 8 mm z rzadkimi włoskami dł. do 8 mm, biegną zwykle przez całą długość dzbanka, lecz mogą być częściowo lub w całości zredukowane do dwóch żyłek; otwór dzbanka owalny, ukośny przy wieczku; warga szer. do 7 mm, walcowata, po bokach i z tyłu lekko rozszerzona; wieczko dł. do 4 cm, szer. do 4 cm, okrągła do owalnej, sercowata u podstawy; ostroga dł. do 5 mm, pojedyncza lub o 2-3 rozgałęzieniach. Dzbanki górne dł. do 25 cm, szer. do 5 cm, u nasady nieco lejkowate, w dolnej 1/5-1/3 części wąsko jajowate, w górnej części węższe, cylindryczne lub nieco lejkowate; skrzydełka szer. do 8 mm z rzadkimi włoskami dł. do 8 mm biegną przez całą długość dzbanka, lecz zwykle są częściowo lub w całości zredukowane do dwóch żyłek; pozostałe elementy jak u dzbanków dolnych.
  • Ubarwienie: Dzbanki dolne gładkie zielone, żółte do czerwonych lub purpurowe, wewnątrz jasne, żółtawe, zielonkawe, kremowo-białe lub różowawe, często w blade, czerwone lub purpurowe cętki, czasem z dwoma ciemniejszymi plamkami na tylnej ściance dzbanka; warga zielona, żółta do czerwonej lub purpurowa, czasem w drobne czerwone lub purpurowe prążki; wieczko ubarwiona jak dzbanek, od spodu jaśniejsza. Dzbanki górne ubarwione podobnie do dolnych, często całe żółtawo-zielone, wewnątrz w czerwone cętki. Liście jasnozielone, w mocnym słońcu mogą przybrać czerwonawy odcień; łodyga i wąsy zielone, żółte, czerwone do niemal czarnych.

Uprawa

  • Wilgotność powietrza: minimum 70%.
  • Światło: rozproszone do pełnego słońca.
  • Temperatura: dzień 25°C (max. 32°C), noc 15-20°C (min. 13°C).
  • Podłoże: mech torfowiec, czysty lub z perlitem (1:1), ewentualnie mieszanka dla dzbaneczników.
  • Podlewanie: podłoże stale wilgotne.
  • Uwagi: łatwy w uprawie. Rośnie dość szybko. Pnącze może dzielić się w miejscu stożka wzrostu.

Inne

Nepenthes tobaica
Nepenthes tobaica

Źródła:
  • Źródła podstawowe: wykaz
  • B. Salmon, R. Maulder - Notes on Nepenthes from Northern Sumatra. Carnivorous Plant Newsletter 28(1), str. 14-18, 1999.
  • R.G. Shivas - The Lake Toba Nepenthes. Carnivorous Plant Newsletter 13(1), str. 15-16, 1984.
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock