Strona główna

Nepenthes veitchii


Charakterystyka

  • Opisany: 1859 r. - Joseph Dalton Hooker {Hook.f.}
  • Pochodzenie nazwy: na cześć osoby - James Veitch, brytyjski hodowca roślin, współtwórca Veitch Nurseries).
  • Typ: dzbanecznik nizinny lub wysokogórski
  • Występowanie: prowincje Sabah, Sarawak i Kalimantan Środkowy na Borneo (LFR 103); 0-1600 m n.p.m.
  • Środowisko: na mniejszych wysokościach: wilgotne zbocza i wzdłuż cieków wodnych, nizinne lasy dipterokarpusowe, niskie piętro lasów górskich, na grubych omszałych gałęziach w koronach drzew, zwykle w mocnym, bezpośrednim słońcu, rośnie jako epifit; na większych wysokościach: lasy wrzoścowe, górne piętro lasów górskich, karłowaty busz na szczytach gór, rośnie jako pnąca lub płożąca się roślina naziemna, często w mokrym podłożu bogatym w mech, próchnicę i resztki liści.
  • Naturalne krzyżówki z: wkrótce.
  • Pokrój rośliny: pnący lub płożący. Roślina szybko przechodzi we wzroście z fazy rozety do fazy pnącza. Łodyga osiąga do 4 m długości (forma nizinna, epifit) lub do 10 m (forma wysokogórska, naziemna) i do 10 mm grubości. Blaszka liścia dł. 16-25 cm, szer. 4-12 cm, wąsko klinowate do łopatkowatych lub wydłużone do lancetowatych, ogonkowe, krawędzie często pofalowane; wierzchołek tępy lub ucięty, często z wcięciem; nasada zaokrąglona lub zwężająca się stopniowo, tworzy rynienkowaty ogonek dł. do 12 cm, obejmujący łodygę i czasem zbiegający; wąsy grube, zbliżone długością do liści lub krótsze.
  • Opis dzbanków: Dzbanki dolne dł. do 20 cm, szer. do 6 cm, w całości szeroko cylindryczne lub w dolnej połowie nieco rozdęte; skrzydełka szer. do 10 mm z włoskami dł. do 15 mm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka poziomy na przodzie, mocno wygięty i zwężony przy wieczku, tworzy krótką szyjkę; warga szer. do 2,5 cm na przodzie dzbanka, rozszerza się do 6 cm po bokach i z tyłu dzbanka, z wiekiem może się wywijać i wyginać w trójkątne ząbki, na przodzie czasem tworzy podniesiony dzióbek, wewnętrzna krawędź przy wieczku rozciąga się pionowo wgłąb dzbanka, zakończona jest ostrymi zębami dł. do 3 mm; wieczko dł. do 9 cm, szer. do 5 cm, owalna, wydłużona lub sercowata, krawędzie często wygięte w dół, na spodniej stronie u nasady występuje czasem trójkątna wypustka dł. do 8 mm, a bliżej wierzchołka nitkowata wypustka dł. do 10 mm; ostroga dł. do 20 mm, nierozgałęziona. Dzbanki górne dł. do 33 cm, szer. do 11 cm, w całości cylindryczne; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek, czasem ledwo widocznych; pozostałe elementy jak u dzbanków dolnych.
  • Ubarwienie: Dzbanki dolne i górne żółto-zielone lub z pomarańczowym odcieniem, często w czerwono-purpurowe plamki, wewnątrz żółto-zielone, czasem w podobne plamki; warga żółta, pomarańczowa, czerwona do purpurowej, często w ciemniejsze prążki; wieczko jasnożółta lub żółto-zielona, z czerwonym odcieniem lub ciemnoczerwonymi plamkami. Liście zielone; łodyga i wąsy zielone, żółte lub pomarańczowe; dorosłe rośliny pokryte są szorstkimi, pomarańczowo-brązowymi włoskami dł. do 10 mm.

Uprawa

  • Wilgotność powietrza: minimum 70%, ale dzięki włoskom znosi okresowe spadki wilgotności.
  • Światło: forma nizinna: rozproszone słońce, forma wysokogórska: półcień do rozproszonego słońca. Unikać bezpośredniego słońca.
  • Temperatura:forma nizinna w dzień 25-28°C (maks. 32-35°C), nocą 18-20°C (min. 14°C); forma wysokogórska w dzień 22-25°C (maks. 28°C), nocą 12-16°C (min. 7-10°C). Forma wysokogórska wymaga do wytwarzania dzbanków nocnego spadku temperatury o 7-10°C.
  • Podłoże: mech torfowiec, czysty lub z dodatkiem perlitu (1:1) lub mieszanka dla dzbaneczników.
  • Podlewanie: podłoże stale wilgotne. Nie przesuszać.
  • Uwagi: Umiarkowanie łatwy w uprawie. Rośnie raczej wolno, odmiana nizinna rośnie nieco szybciej. Obie odmiany powinny dobrze rosnąć w warunkach dla dzbaneczników pośrednich.

Inne

  • Niektóre populacje (np. z Meliau Basin) w bardzo charakterystyczny sposób wspinają się po drzewach, "obejmując" pień liśćmi i wąsami. Po jednej stronie pnia wije się łodyga, po drugiej są splątane wąsy i dzbanki.
  • Sporadycznie występuje forma płożąca się po ziemi (okolice miasta Bario przy Kelabit Highlands). Cechują ją krótsze liście i bardziej krępe dzbanki, kuliste u podstawy, dł. do 24 cm i do 2 razy szersze niż odmiana typowa.
  • Ze względu na okazałą wargę gatunek często jest używany do tworzenia krzyżówek.
  • Warga dzbanka może płasko przylegać do pnia drzewa lub mocno wywinąć się do tyłu u wolnorosnących roślin.
  • Zdjęcia Nepenthes veitchii na CPPhotoFinder.com
  • Zdjęcia Nepenthes veitchii w środowisku naturalnym

Źródła:
  • Źródła podstawowe: wykaz
  • C. Dodd - Nepenthes veitchii. Carnivorous Plant Newsletter 19(3-4), str. 106-108, 1990.
  • J. De Witte - Nepenthes of Gunung Murud. Carnivorous Plant Newsletter 25(2), str. 41-45, 1996.
  • J.H. Adam, C.C. Wilcock & M.D. Swaine - The ecology and distribution of Bornean Nepenthes. Journal of Tropical Forest Science 5(1), str. 13-25, 1992.
  • J.H. Adam - Ecology and diversity of pitcher plants in Sarawak. Proceedings of the 4th International Carnivorous Plant Conference, Hiroshima University, Tokyo, str. 165-169, 2002.
  • C.C. Lee - Nepenthes species of the Hose Mountains in Sarawak, Borneo. Proceedings of the 4th International Carnivorous Plant Conference, Hiroshima University, Tokyo, str. 25-30, 2002.
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock