Strona główna

Nepenthes ventricosa


Charakterystyka

  • Opisany: 1837 r. - Francisco Manuel Blanco {Blanco}
  • Pochodzenie nazwy: z łaciny venter (brzuch), odniesienie do kształtu dzbanków.
  • Typ: dzbanecznik pośredni/wysokogórski
  • Występowanie: wyspy Luzon i Panay, Filipiny (LFR 104); 1000-2000 m n.p.m.
  • Środowisko: dolne piętro lasów górskich, wśród zniszczonej i wtórnej roślinności, odsłonięte urwiska i osuwiska, nasypy drogowe, także jako litofit w szczelinach zastygłej lawy; toleruje miejsca zacienione, często występuje wśród gęstej roślinności; rośnie jako roślina naziemna i epifit.
  • Naturalne krzyżówki z: wkrótce.
  • Pokrój rośliny: pnący lub płożący. Roślina szybko przechodzi we wzroście z fazy rozety do fazy pnącza. Łodyga osiąga do 10 m długości (na lawie przyziemna rozeta) i 7-9 mm grubości. Blaszka liścia dł. 15-32 cm, szer. 2-5 cm, równowąskie, lancetowate, u młodych roślin nieco łopatkowate, bezogonkowe; wierzchołek ostry lub tępy; nasada zwężająca się stopniowo, półobejmująca łodygę, mocno zbiegająca; wąsy dł. 10-20 cm.
  • Opis dzbanków: Dzbanki dolne dł. do 6 cm, szer. do 2,5 cm, w dolnej 1/4-1/3 części kuliste, w różnym stopniu rozdęte, w górnej węższe, cylindryczne lub nieco lejkowate; skrzydełka szer. do 5 mm z włoskami dł. do 8 mm, biegną przez całą długość dzbanka; warga szer. do 5 mm, walcowata lub spłaszczona; wieczko dł. do 2,5 cm, szer. do 1,8 cm, eliptyczna do okrągławej; ostroga dł. do 5 mm, nierozgałęziona. Dzbanki górne dł. do 20 cm, szer. do 8 cm, kształtem przypominają klepsydrę, w dolnej 1/4-1/2 części kuliste, często bardzo rozdęte, wyżej mocno się zwężają tworząc wyraźną "talię", w górnej części lejkowate; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek, zwykle niewidocznych; warga szer. do 2 cm, walcowata, stałej szerokości, zewnętrzna krawędź wywinięta, mocno i regularnie karbowana; wieczko dł. do 5 cm, szer. do 3,5 cm, eliptyczna do okrągławej; ostroga dł. do 10 mm, nierozgałęziona.
  • Ubarwienie: Dzbanki dolne żółtawo-zielone, czasem z pomarańczowym lub czerwonym odcieniem. Dzbanki górne białe, zielone, żółte, pomarańczowe, sporadycznie czerwonawe, często w podłużne czerwono-purpurowe plamki, wewnątrz kremowo-białe, żółtawo-zielone, pomarańczowe do purpurowych; warga zwykle jasnoczerwona, także zielona, żółta, pomarańczowa, różowa do purpurowej; wieczko zwykle gładka, żółtawo-zielona. Liście i łodyga zielone lub żółto-zielone; wąsy zielone, żółte do czerwonych.

Uprawa

  • Wilgotność powietrza: 50-70%. Nie wymaga tak wysokiej wilgotności, jak inne dzbaneczniki.
  • Światło: półcień lub mocno rozproszone słońce. Może nie tolerować bezpośredniego słońca.
  • Temperatura: dzień 24-25°C (max. 30°C), noc 15-17°C (min. 12°C). W wysokich temperaturach może zahamować wzrost i przestać wytwarzać dzbanki. Do wytwarzania dzbanków wymagany jest nocny spadek temperatury o 5-10°C.
  • Podłoże: mech torfowiec lub mieszanka dla dzbaneczników.
  • Podlewanie: podłoże stale wilgotne.
  • Uwagi: łatwy w uprawie. Adaptuje się do niższej wilgotności. Może być uprawiany w warunkach dla dzbaneczników pośrednich.

Inne

  • Gatunek bardzo często wykorzystywany do tworzenia krzyżówek, ze względu na kształt dzbanków, żywotność i rozpiętość warunków uprawie.
  • Krzyżówka N. ventricosa × N. alata jest bardzo powszechna w handlu (N. × Ventrata).
  • Zdjęcia Nepenthes ventricosa na CPPhotoFinder.com
Nepenthes ventricosa

Źródła:
  • Źródła podstawowe: wykaz
  • Ray Triplitt - Nepenthes - Color Them Unique. Carnivorous Plant Newsletter 14(2), str. 40-42, 48-49, 1985.
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock