Strona główna

Pinguicula clivorum


Charakterystyka

  • Odkryty: 1942 r. - Paul C. Standley & Julian A. Steyermark
    Opisany: 1944 r. - Paul C. Standley & Julian A. Steyermark {Standl. & Steyerm.}
  • Pochodzenie nazwy: z łaciny - clivus (zbocze, stok), odniesienie do miejsca występowania i odkrycia rośliny
  • Grupa: tłustosz tropikalny / meksykański
  • Występowanie: góry Sierra de los Cuchumatanes (departament Huehuetenango, Gwatemala) oraz Sierra Madre (stan Chiapas, Meksyk) (LFR 117); 2400-2900 m n.p.m.
  • Środowisko: wilgotne lasy sosnowe; rośnie na północnych i wschodnich wapiennych ścianach skalnych, urwiskach i wąwozach, wśród mchów, w cieniu drzew.
  • Pokrój rośliny: przyziemna rozeta śr. 3,5-10 cm, 6-17 (zwykle 8-14) liści korzeniowych. Liście odwrotnie jajowate do okrągławych, przylegające do podłoża, dł. 18-46 mm, szer. 17-35 mm; krawędzie zawinięte do góry; wierzchołek zaokrąglony; nasada klinowata, zwężająca się nagle, często tworzy wyraźny ogonek. Ubarwienie jasnozielone.
  • Rozeta zimowa: nie.
  • Kwiatostan: 1-8 sztuk, dł. 30-100 mm, prosty lub pochylony, gęsto pokryty gruczołami trzoneczkowymi; kwiat dł. 12-18 mm (wraz z ostrogą); korona wyraźnie dwuwargowa; na górnej wardze dwa płatki, podługowate do eliptycznych, dł. 4 mm, szer. 3-3,5 mm; na dolnej wardze trzy płatki, znacznie większe, odwrotnie jajowate do okrągławych, dł. 3-7 mm, szer. 3-6,2 mm (środkowy płatek większy niż boczne), pokryte włoskami ułożonymi w linie biegnące od nasady płatka do gardzieli; rurka krótka, dł. ok. 2 mm; brak podniebienia; ostroga dł. 3,8-6 mm, śr. ok. 1 mm, z rurką tworzy kąt rozwarty.
  • Kolor kwiatów: płatki jasnofioletowe, liliowe lub białe, na dolnym środkowym płatku wyraźna jasnozielona plamka.
  • Okres kwitnięcia: listopad - kwiecień.
  • Roślina samopylna: nie.
  • Cykl życia: wg autorów diagnozy roślina wieloletnia, ale niektórzy botanicy uważają, że jest to gatunek jednoroczny.

Uprawa, różnice i uwagi

  • Gatunek bardzo rzadki, nie występuje w powszechnej uprawie.

Inne

  • P. clivorum przez długi czas uważany był za synonim P. lilacina. W 1997 r. Sergio Zamudio Ruiz zbadał ponownie okazy zachowane w herbariach i potwierdził, że jest to odrębny gatunek - odróżnia go m.in. dwuwargowa korona kwiatu oraz inny kształt liści. Przy okazji stwierdził, że opisany w 1986 r. przez niego i J. Rzędowskiego P. barbata jest synonimem P. clivorum.
  • Ciekawostką jest zachowanie się kwiatostanu. Pierwotnie jest on wyprostowany, ułatwiając owadom dostanie się do kwiata, lecz po zapyleniu odgina się w kierunku skalnej ściany, tak aby nasiona rozsiały się na ścianie i nie spadły na ziemię.
  • Zdjęcia Pinguicula clivorum na CPPhotoFinder.com
  • Zdjęcia Pinguicula clivorum w środowisku naturalnym


Źródła:
  • S. Zamudio - Redescubrimiento Pinguicula clivorum Standl. et Steyerm. (Lentibulariaceae), una especie rara de Guatemala y Mexico. Acta Botanica Mexicana, 1997, Vol. 39, str. 61-65
  • S. Zamudio & J. Rzedowski - Tres especies nuevas de Pinguicula (Lentibulariaceae) de Mexico. Phytologia, 1986, vol. 60, No. 4, str. 255-265
  • P.C. Standley & J.A. Steyermark - Studies of Central American plants. Publications of the Field Museum of Natural History, Botanical Series, 1944, Vol. 23, No. 4, str. 179
  • G. Basso - The Mexican Pinguicula. AIPC Special Issue n. 3 (AIPC n. 14/2009), str. 38
  • A World Of Pinguicula (www.pinguicula.org)
  • Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. (www.tropicos.org)
  • Carnivorous Plant Database (www.omnisterra.com)
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock