Strona główna

Pinguicula gigantea


Charakterystyka

  • Opisany: 1995 r. - Hans Luhrs {Luhrs}
  • Pochodzenie nazwy: z łaciny - giganteus (olbrzymi), odniesienie do rozmiarów rośliny
  • Grupa: tłustosz tropikalny / meksykański
  • Występowanie: masyw Cerro Rabon, okolice San Bartolomé Ayautla, stan Oaxaca, Meksyk (LFR 64); 500-800 m n.p.m.
  • Środowisko: południowe i wschodnie, strome, niemal pionowe zbocza; rośnie w pełnym słońcu wśród agaw i tillandsii; roczne opady 3000 mm.
  • Pokrój rośliny: przyziemna rozeta, 10-13 liści korzeniowych. Liście półwzniesione, odwrotnie jajowate lub podługowato-odwrotnie jajowate, dł. 60-145 mm (maks. 165 mm), szer. 40-70 mm (maks. 80 mm), u nasady 6-9 mm grubości; wierzchołek okrągły lub tępy; krawędzie proste lub lekko zawinięte do dołu; liście z obu stron pokryte gruczołami trawiennymi. Ubarwienie jasnozielone lub jasnozielono-żółtawe.
  • Rozeta zimowa: nie; brak typowej zimowej rozety. Liście zimowe zbliżone kształtem do letnich, lecz nieco mniejsze, 6-9 sztuk, półwzniesione, podługowato-odwrotnie jajowate, dł. 35-60 mm, szer. 24-38 mm.
  • Kwiatostan: 1-5 szt., stojący, prosty, dł. 105-185 mm, gęsto pokryty gruczołami trzoneczkowymi; kwiat dł. 28-33 mm (wraz z ostrogą); płatki korony niemal równej wielkości, podługowato-odwrotnie jajowate lub nieco klinowate, dł. 10-13 mm, szer. 5-9 mm, nasada pokryta długimi włoskami, wierzchołek okrągły lub tępy; rurka niemal cylindryczna, lekko zwężająca się ku nasadzie, dł. 9-11 mm, szer. 4-5 mm, brak podniebienia; ostroga niemal cylindryczna, dł. 5-8 mm, szer. 1,5-2 mm, tępo zakończona, z rurką tworzy kąt rozwarty 130-140°.
  • Kolor kwiatów: płatki jasnopurpurowo-fioletowe lub białawo-liliowe, czasem pokryte delikatną siateczką ciemniejszych żyłek, także w całości białe (odmiana var. alba); krawędzie ciemniejsze, fioletowe; gardziel żółta lub biała; rurka jasnozielona.
  • Okres kwitnięcia: wg różnych źródeł kwitnie w fazie rozety letniej aż do okresu spoczynku. Oficjalna diagnoza taksonomiczna podaje okres od stycznia do kwietnia.
  • Roślina samopylna: nie.
  • Cykl życia: roślina wieloletnia.

Uprawa, różnice i uwagi

  • Roślina toleruje mocniejsze słońce. W naturze rośnie na południowych i wschodnich zboczach, a nie jak większość tłustoszy na północnych.
  • Pozostałe warunki uprawy są typowe dla tłustoszy tropikalnych i zostały opisane na stronie głównej.

Inne

  • Gatunek wcześniej był znany w uprawach jako P. sp. 'Ayautla' lub P. 'Ayautla'.
  • Liście P. gigantea posiadają gruczoły trawienne zarówno z wierzchu jak i na całej spodniej stronie. Jest to wyjątkowa cecha wśród tłustoszy. Zdarzają się wprawdzie gatunki, jak np. P. longifolia czy P. vallisneriifolia, które również posiadają gruczoły na spodzie liścia, ale są one nieliczne i występują tylko wzdłuż głównego nerwu.
  • Zdjęcia Pinguicula gigantea na CPPhotoFinder.com
  • Zdjęcia Pinguicula gigantea w środowisku naturalnym


Pinguicula gigantea 'alba'

Pinguicula gigantea 'alba'

Źródła:
  • H. Luhrs - A new species of Pinguicula (Lentibulariaceae) from Mexico. Phytologia, 1995, Vol. 79 (6), str. 390-392
  • A.B. Lau - The discovery of a new Pinguicula from Ayautla, Oaxaca, Mexico. Carnivorous Plant Newsletter, 1993, Vol. 22(1-2), str. 26-27
  • G. Basso - The Mexican Pinguicula. AIPC Special Issue n. 3 (AIPC n. 14/2009), str. 50
  • P. D'Amato - The Savage Garden. Ten Speed Press, 1988, str. 205
  • F. Rivadavia - Postcard from Mexico N°5: Oaxaca Trip 2, 2003 (link)
  • A World Of Pinguicula (www.pinguicula.org)
  • Oliver Gluch's World of Carnivorous Plants (www.gluch.info)
  • Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. (www.tropicos.org)
  • Carnivorous Plant Database (www.omnisterra.com)
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock