Strona główna

Pinguicula laxifolia


Charakterystyka

  • Odkryty: 1969 r. - Alfred Thomas Richardson
    Opisany: 1995 r. - Hans Luhrs {Luhrs}
  • Pochodzenie nazwy: z łaciny laxus (wiotki) i folium (liść) - odniesienie do wyglądu liści
  • Grupa: tłustosz tropikalny / meksykański
  • Występowanie: okolice miasta Gómez Farías w stanie Tamaulipas (Meksyk) (LFR 64); 1900-2070 m n.p.m.
  • Środowisko: niepodsiąkające, wapienno-tufowe skalne ściany i urwiska w mezofilnych lasach górskich. Rośliny rosną w niższych częściach ścian, w mocnym cieniu otaczającej roślinności. Choć klimat jest bardzo wilgotny i obfituje w deszcz, same skały są raczej suche i nie ścieka po nich woda.
  • Pokrój rośliny: przyziemna rozeta liści korzeniowych. Liście nieco wzniesione pod różnym kątem lub zwisające, eliptyczne do odwrotnie lancetowatych, lekko łukowato wygięte, dł. 32-68 mm, szer. 4-12 mm; krawędzie przy wierzchołku lekko zawinięte do góry; nasada zwężajaca się w ogonek dł. 1/3 całej długości liścia; ubarwienie jasnozielone lub czerwonawo-zielone, czasem pokryte żyłkami.
  • Rozeta zimowa: tak; liście liczne, do 17 sztuk, odwrotnie jajowato-łopatkowate, nibyogonkowe, dł. 10-17 mm, szer. 1,5-5 mm.
  • Kwiatostan: 1-3 sztuk (lub więcej), dł. 60-93 mm, stojący, prosty, pokryty gruczołami trzoneczkowymi; kwiat dł. 30-39 mm (wraz z ostrogą); korona dwuwargowa; na górnej wardze dwa płatki, szeroko odwrotnie jajowato-klinowate, dł. 8-9 mm, szer. 6-8 mm, na dolnej wardze trzy płatki, odwrotnie jajowate lub odwrotnie jajowato-okrągławe, płatki boczne dł. 9-10 mm, szer. 7-9 mm, płatek środkowy większy, dł. do 13 mm, szer. do 11 mm; rurka krótka, szeroka, lejkowata, dł. 6-8 mm, szer. 4-5 mm, brak podniebienia; ostroga smukła, mniej lub bardziej prosta, dł. 10-17 mm, z rurką tworzy kąt prawie prosty.
  • Kolor kwiatów: płatki różowe, jasnofioletowe; gardziel biała z ciemnofioletowymi plamkami i żyłkami; włoski u nasady płatków żółte
  • Okres kwitnięcia: kwitnie od lutego do marca lub dłużej.
  • Roślina samopylna: nie.
  • Cykl życia: roślina wieloletnia.

Uprawa, różnice i uwagi

  • Brak danych. Roślina bardzo rzadka w uprawach.

Inne



Zdjęcia: Noah Elhardt, na lic. CC BY-SA 3.0 / źródło: wikipedia.org

Źródła:
  • H. Luhrs- New additions to the genus Pinguicula (Lentibulariaceae) of Mexico. Phytologia, 1995, Vol. 79(2), str. 114-122
  • G. Basso - The Mexican Pinguicula. AIPC Special Issue n. 3 (AIPC n. 14/2009), str. 51
  • A World Of Pinguicula (www.pinguicula.org)
  • Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. (www.tropicos.org)
  • Carnivorous Plant Database (www.omnisterra.com)
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock