Pinguicula lilacina
Charakterystyka
- Odkryty: 1828 r. - Christian J.W. Schiede & Ferdinand Deppe
Opisany: 1830 r. - Diederich F.L. von Schlechtendal & Ludolf K.A. von Chamisso {Schlecht. & Cham.} - Pochodzenie nazwy: z łaciny lilacinus (liliowy) - odniesienie do barwy kwiatów.
- Grupa: tłustosz tropikalny / meksykański.
- Występowanie: Meksyk, Gwatemala, Belize i Honduras (LFR 64, 117); 700-2400 m n.p.m.
- Środowisko: wilgotne, skaliste lub piaszczysto-gliniaste zbocza i stoki, w mezofilnych lasach górskich, lasach sosnowo-dębowych lub dębowych; podłoże pochodzenia wapiennego lub magmowego.
- Pokrój rośliny: przyziemna rozeta liści korzeniowych. Liście cienkie, błonkowate, okrągło-jajowate do odwrotnie jajowytych, dł. 15-45 mm (zwykle 20-35 mm), szer. 9-23 mm (zwykle 12-17 mm); krawędzie nieco zawinięte do góry; wierzchołek tępy; nasada klinowata. Ubarwienie jasnozielone, czasem widoczne delikatne, purpurowe żyłki.
- Rozeta zimowa: nie.
- Kwiatostan: 1-9 sztuk, dł. 35-170 mm (zwykle 50-120 mm), stojący, pokryty włoskami gruczołowymi (w górnej części obficiej); kwiat średni, dł. 8-17 mm (wraz z ostrogą); płatki korony niemal równej wielkości, odwrotnie jajowate, nieco dłuższe niż szersze, dł. 4-5 mm, szer. 3-4 mm, wierzchołek tępy do okrągławego, czasem w różnym stopniu wykrojony; rurka dł. 3-4 mm; podniebienie kształtem zbliżone do soczewki, dł. 1 mm, szer. 1,5 mm, czasem nieco wykrojone; ostroga krótka, dł. 1,5-4 mm, wierzchołek tępy, z rurką tworzy kąt rozwarty.
- Kolor kwiatów: płatki liliowe, biało-liliowe, jasnoniebieskie, białawe; gardziel żółta; podniebienie żółte; rurka żółta w purpurowo-brązowe prążki.
- Okres kwitnięcia: sierpień - kwiecień.
- Roślina samopylna: nie.
- Cykl życia: jednoroczny, ale w stabilnych warunkach możliwa jest uprawa wieloletnia.
Hodowla, różnice i uwagi
- Podlewanie: podłoże powinno być cały czas wilgotne, bez przesychania.
- Uwagi: prawdopodobnie nie da się rozmnożyć z liści.
Inne
- Gatunek blisko spokrewniony z P. sharpii i P. takakii.
- Zdjęcia Pinguicula lilacina na CPPhotoFinder.com
- Zdjęcia Pinguicula lilacina w środowisku naturalnym
Źródła:
- S.J. Casper - Monographie der Gattung Pinguicula L.. Bibliotheca Botanica, 1966, Heft 127/128, str. 134-135
- G. Basso - The Mexican Pinguicula. AIPC Special Issue n. 3 (AIPC n. 14/2009), str. 30
- P. D'Amato - The Savage Garden. Ten Speed Press, 1988, str. 209
- A.B. Lau - New Discoveries and Habitats of Pinguicula in México. Proceedings of the Second Conference of the ICPS, Bonn, Germany, 1998, str. 10-11
- R. Wolski & U. Cur - Lasy świata - naturalne bogactwo Ziemi. Zeszyty Studenckiego Ruchu Naukowego Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego Jana Kochanowskiego w Kielcach, 2008
- A World Of Pinguicula (www.pinguicula.org)
- Karnivoren in Kultur (www.karnivoren-in-kultur.de)
- Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. (www.tropicos.org)
- Carnivorous Plant Database (www.omnisterra.com)
Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia Muller
Theme Ported to CPG by Billy G Bullock
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia Muller