Strona główna

Pinguicula orchidioides


Charakterystyka

  • Opisany: 1844 r. - Alphonse De Candolle {A.DC.}
  • Pochodzenie nazwy: od nazwy rodziny Orchidaceae (storczykowate) - odniesienie do wyglądu kwiatów, podobnych do kwiatów storczykowatych
  • Grupa: tłustosz tropikalny / meksykański
  • Występowanie: stany Oaxaca i Guerrero (Meksyk), departament Sololá (Gwatemala) (LFR 64, 117); 2000-2700 (3000) m n.p.m.
  • Środowisko: wilgotne, porośnięte mchem zbocza, stoki i skarpy, w lasach sosnowo-dębowych lub sosnowych, wśród chruścin (Arbutus sp.), mącznic (Arctostaphylos sp.) i orszelin (Clethra sp.); podłoże gliniaste, piaszczysto-gliniaste lub złożone ze zgniłych liści.
  • Pokrój rośliny: przyziemna rozeta 2-8 liści korzeniowych (zwykle 4-5), rozłogowa; rozłogi biczowate, giętkie, dość grube, dł. do 8 cm, czerwonawe; na całej długości rozłogu wyrasta do 4 nieowadożernych liści, dł. 2-6 mm. Liście przylegające na ziemi, ogonkowe; blaszka eliptyczna, wąskojajowato-podługowata do lancetowatej, dł. 18-46 mm, szer. 6-18 mm; krawędzie blaszki mocno zawinięte do góry; wierzchołek ostry; nasada zwężająca się stopniowo; ogonek dł. 10-40 mm, szer. 2-3 mm, krawędzie ogonka pokryte włoskami; ubarwienie jasnozielone do czerwonawego.
  • Rozeta zimowa: tak; zwarta, ściśnięta, cebulowata bulwa, zagrzebana w podłożu, wys. 5-11 mm, śr. 6-13 mm; liście 25-36 sztuk, mięsiste, łukowato wygięte, jajowate do lancetowatych, dł. 4-12 mm, szer. 1-3 mm, gęsto pokryte drobnymi włoskami; wierzchołek ostry.
  • Kwiatostan: 1-4 sztuk, dł. 70-220 mm, stojący, prosty, na wierzchołku skąpo pokryty gruczołami trzoneczkowymi; kwiat dł. 30-51 mm (wraz z ostrogą); korona wyraźnie dwuwargowa: na górnej wardze dwa płatki, eliptyczne do podługowato-jajowatych, dł. 8-17 mm, szer. 4-9 mm, na dolnej wardze trzy płatki, eliptyczne do podługowato-lancetowatych, o zwężającym się wierzchołku, dł. 8-21 mm, szer. 3-7 mm, środkowy płatek nieco większy; rurka krótka, lejkowata, dł. 3-4 mm, brak podniebienia; ostroga smukła, ostro zakończona, esowata, dł. 16-30 mm.
  • Kolor kwiatów: płatki purpurowo-fioletowe, czerwono-purpurowe, karminowo-fioletowe; przy gardzieli biała podłużna plamka rozciągająca się na nasadę dolnego środkowego płatka; kwiatostan i ostroga czerwonawe.
  • Okres kwitnięcia: kwitnie od lipca do września, od początku fazy rozety letniej.
  • Roślina samopylna: nie.
  • Cykl życia: roślina wieloletnia. W okres spoczynku wchodzi w listopadzie-grudniu i pozostaje w fazie rozety zimowej do maja-czerwca.

Uprawa, różnice i uwagi

  • Brak danych. Roślina bardzo rzadka w uprawach.

Inne

  • W okresie spoczynku roślina wytwarza wokół rozety zimowej pączki, przypominające gemmae, które latem, w okresie wzrostu, stopniowo wydłużają się tworząc rozłogi do 8 cm długości. Rozłogi mogą w sprzyjających warunkach ukorzenić się, przekształcić w nową roślinę i oddzielić od rośliny matecznej. Dzięki temu roślina często tworzy kępy genetycznie identycznych osobników. Podobne, choć mniejsze rozłogi występują u P. calyptrata i P. vallisneriifolia.
  • Gatunek niemal od chwili oficjalnej diagnozy sprawiał botanikom wiele problemów. W 1846 r. William J. Hooker opisał pod nazwą P. orchidioides roślinę z Ogrodów Botanicznych w Kew, która okazała się być w rzeczywistości P. moranensis var. neovolcanica. W późniejszych latach gatunek był uważany za synonim P. caudata, P. macrophylla. W latach 30-tych i 40-tych XX w. zebrano nowe okazy, lecz tym razem uznano je za P. oblongiloba. W 1995 r. Hans Luhrs opisał te rośliny jako nowy gatunek - P. stolonifera, wykazując cechy odróżniające je od P. oblongiloba (obecność stolonów i inny kształt liści). W 1998 r. Sergio Zamudio Ruíz stwierdził, że opis Luhrsa idealnie pasuje do roślin opisanych przez A. De Candolle'a i P. stolonifera uznano za synonim P. orchidioides.
  • Zdjęcia Pinguicula orchidioides na CPPhotoFinder.com
  • Zdjęcia Pinguicula orchidioides w środowisku naturalnym


Zdjęcia: Noah Elhardt, na lic. CC BY-SA 3.0 / źródło: wikipedia.org

Źródła:
  • S.J. Casper - Monographie der Gattung Pinguicula L.. Bibliotheca Botanica, 1966, Heft 127/128, str. 142
  • G. Basso - The Mexican Pinguicula. AIPC Special Issue n. 3 (AIPC n. 14/2009), str. 35
  • S. Zamudio Ruíz - Situación taxonómica de Pinguicula orchidioides DC. (Lentibulariaceae). Acta Botanica Mexicana, 1998, Vol. 42, str. 7-13
  • H. Luhrs- New additions to the genus Pinguicula (Lentibulariaceae) of Mexico. Phytologia, 1995, Vol. 79(2), str. 114-122
  • A World Of Pinguicula (www.pinguicula.org)
  • Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. (www.tropicos.org)
  • Carnivorous Plant Database (www.omnisterra.com)
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock