Strona główna

Pinguicula pumila


Charakterystyka

  • Opisany: 1803 r. - Andreas Michaux {Michx.}
  • Pochodzenie nazwy: z łaciny - pumilus (karłowaty), odniesienie do niedużego rozmiaru rośliny
  • Grupa: tłustosz klimatu umiarkowanego ciepłego
  • Występowanie: Nizina Atlantycka (Karolina Pn., Georgia, Floryda) i Nizina Zatokowa (Floryda, Alabama, Luizjana, Teksas), Stany Zjednoczone (LFR 30) oraz wyspa Andros na Bahamach (LFR 118); 0-200 m n.p.m.
  • Środowisko: rośnie na nizinnych równinach, wśród traw na odsłoniętych obszarach w sosnowych i sosnowo-palmowych laskach i sawannach, w przydrożnych rowach lub na brzegach sadzawek. Preferuje miejsca wilgotne, które latem wyraźnie przesychają; podłoże piaszczyste lub piaszczysto-torfowe.
  • Pokrój rośliny: przyziemna rozeta licznych liści korzeniowych, średnicy 3-4 cm. Liście jasnozielone do ciemnozielonych, odwrotnie jajowate do podługowatych, dł. 7-26 mm (zwykle 10-19 mm), szer. 3-12 mm (zwykle 5-8 mm); krawędzie mocno zawinięte do góry; wierzchołek wąski, okrągławy lub nieco wykrojony; nasada zwężająca się gwałtownie.
  • Rozeta zimowa: nie.
  • Kwiatostan: 1-12 sztuk (zwykle 3-6), prosty, pokryty gruczołami trzoneczkowymi, dł. 35-180 mm (zwykle 55-125 mm); kwiat średniej wielkości, dł. 8-20 mm (wraz z ostrogą), śr. ok. 10 mm; płatki prawie równej wielkości, długością zbliżone do szerokości, odwrotnie jajowate do sercowatych, wierzchołek lekko wykrojony, z wcięciem szer. 0,75-1 mm; podniebienie stożkowate, niewysunięte, dł. 2 mm, gęsto pokryte żółtymi włoskami; ostroga cylindryczna, dł. 2-7 mm, ostro lub tępo zakończona.
  • Kolor kwiatów: płatki jasnofioletowe, jasnoniebieskie, różowe, białawe (u odmiany var. buswellii żółte); rurka jasnofioletowa lub żółta, pokryta ciemnofioletowymi lub czerwono-brązowymi żyłkami; gardziel żółta lub jasnopurpurowa; podniebienie białe lub żółte; ostroga ciemnopurpurowa lub żółta.
  • Okres kwitnięcia: listopad - lipiec, w zależności od rejonu występowania.
  • Roślina samopylna: nie.
  • Cykl życia: roślina opisana jako wieloletnia, lecz zwykle nie przeżywa suchego lata lub jest zalewana w okresie wzmożonych opadów.

Uprawa, różnice i uwagi

  • Wilgotność: wskazana wysoka (zalecana uprawa w paludarium), ale jednocześnie przy zachowaniu dobrej wentylacji.
  • Światło: zimą i wiosną wskazane mocne światło lub pełne słońce; latem i jesienią - rozproszone światło lub lekki półcień, ale toleruje także pełne słońce.
  • Temperatura: latem 20-30°C, zimą zalecany lekki spoczynek w temperaturze 10-15°C.
  • Podłoże: kwaśny torf z piaskiem (1:1), kwaśny torf z piaskiem i perlitem (1:1:1).
  • Podlewanie: przez podsiąkanie. Latem podłoże powinno być wilgotne, ale nie mokre i nie przelane. Zimą zalecane jest oszczędniejsze podlewanie, podłoże powinno być wtedy tylko lekko wilgotne.
  • Cykl życia: w okresie spoczynku roślina nie zmienia rozety, jedynie spowalnia wzrost.

Inne

  • Gatunek bardzo zróżnicowany pod względem wyglądu kwiatów i jednocześnie najmniejszy z całej grupy tłustoszy z południowego wschodu Stanów Zjednoczonych.
  • Roślina rzadko występuje w uprawie i jest uznawana za dość trudną, ze względu na krótki okres życia. W naturze zwykle ginie w trakcie suchego lata. W uprawie może żyć nieco dłużej (ponad rok), ale zwykle zamiera po kwitnięciu. Wskazane jest zapylenie krzyżowe i odnowienie uprawy z nasion lub rozmnożenie wegetatywne. Przy zachowaniu dobrych warunków i wilgotności roślina może osiągnąć nieco większe rozmiary niż te zwykle spotykane w naturze.
  • P. pumila czasami wytwarza młode rośliny potomne na końcach starych liści. Podobne zjawisko można zaobserwować u P. primuliflora oraz P. planifolia.
  • Zdjęcia Pinguicula pumila na CPPhotoFinder.com
  • Zdjęcia Pinguicula pumila w środowisku naturalnym

Znane odmiany

  • P. pumila var. buswellii - rzadka odmiana o kwiatach w całości żółtych. Rośnie w hrabstwie Collier na Florydzie. Opisał ją Harold N. Moldenke w 1934 r. (Phytologia 1, str. 98).


Źródła:
  • S.J. Casper - Monographie der Gattung Pinguicula L.. Bibliotheca Botanica, 1966, Heft 127/128, str. 75-78
  • P. Wilson - North American Pinguiculas. IPSG Newsletter, 1994, Vol. 4, str. 10-11
  • C.E. Wood & R.K. Godfrey - Pinguicula (Lentibulariaceae) In The Southeastern United States. Rhodora, 1957, Vol. 59, str. 217-230
  • D. Schnell - Carnivorous Plants of the United States and Canada. Lebanon Valley Offset Company, 1976, str. 76
  • D. Schnell - A Photographic Primer of the Pinguiculas of the Southeastern United States. Carnivorous Plant Newsletter, 1983, Vol. 12(2), str. 41-44
  • P. D'Amato - The Savage Garden. Ten Speed Press, 1988, str. 199
  • A World Of Pinguicula (www.pinguicula.org)
  • Oliver Gluchs Homepage der Fleischfressenden Pflanzen (www.gluch.info)
  • Karnivoren in Kultur (www.karnivoren-in-kultur.de)
  • The Carnivorous Plant FAQ (www.sarracenia.com)
  • Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. (www.tropicos.org)
  • Carnivorous Plant Database (www.omnisterra.com)
 
     MAPA STRONY      PRAWA AUTORSKIE     

Copyright © Centrum Botaniki Alternatywnej (roslinyowadozerne.eu). Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.
Kopiowanie, publikacja lub rozpowszechnianie bez zgody autora zabronione. Copying, publishing or distributing without permission is prohibited.
Wordpress Theme Design by Patricia MullerTheme Ported to CPG by Billy G Bullock